Καλησπέρα καλησπέρα!

Έχουμε καιρό να τα πούμε από τούτο εδώ το στασίδι! Η αλήθεια είναι πως το newsletter έπεσε θύμα της καθημερινότητας στη μετά πανδημία εποχή -αρκετές υποχρεώσεις, έξοδοι, φίλοι, παλιοί και νέοι και λιγότερος χρόνος για κουβέντες μέσα από εδώ. Η στήλη επίσης ξεκίνησε ένα ακόμα newsletter, πιο κοντά στην καθημερινότητά της (σ.σ. επενδύσεις, startups, τεχνολογία), στο LinkedIn, το οποίο έχει πλέον το δικό του κοινό. "Και εδώ; Με το φαγητό, τι κάνουμε;"θα αναρωτιέστε.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλ@ς όσοι μου στείλατε ένα μήνυμα, με ρωτήσατε όταν με είδατε από κοντά ή βασικά δεν κάνατε unsubscribe από εδώ. Πρόθεσή μου είναι το newsletter να συνεχίσει, με μια περισσότερο σποραδική διάσταση πλέον, αλλά πάντα με γνώμονα τη γαστρονομική ποιότητα και τις εγκάρδιες και ειλικρινείς κουβέντες. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχουμε σταθερό ραντεβού, σημαίνει όμως ότι θα βγούμε και στο εξωτερικό, θα κάνουμε κάποια ειδικά αφιερώματα σε περιοχές της Αθήνας ή και ανά την Ελλάδα, και γενικώς θα κρατήσουμε ανοιχτό αυτόν τον διάλογο!

Η επιστροφή, το τεύχος νούμερο 50, είναι λοιπόν αφιερωμένο σε μια από τις παγκόσμιες πρωτεύουσες της γαστρονομίας. Η Κοπεγχάγη αποτελεί μια ιδανική διέξοδο από το μεσογειακό καλοκαίρι, όπως το προτίμησε η στήλη, αλλά και ιδανική επιλογή για long weekends το φθινόπωρο και την άνοιξη. Η σκέψη μου για αυτό το τεύχος είναι να κινηθούμε σε προτάσεις οι οποίες είναι λιγότερο προφανείς. Ναι, όλοι γνωρίζουν το NOMA (το οποίο σημειωτέον είναι πλέον στις τελευταίες εβδομάδες λειτουργίας του), το Geranium, το Gasoline Grill. Αλλά εσείς δεν ήρθατε εδώ για να ακούσετε γι' αυτά, σωστά; ;-)

Ξεκινάμε με τρείς + τρείς επιλογές για τις ημέρες και τα γαστρονικά σας βράδια στη δανέζικη πρωτεύουσα.

Høst (Nørre Farimagsgade 41, Copenhagen, 1364 K, Denmark)

Ωραίο ambiance και cozy vibes σε ένα off-center εστιατόριο που έχει κερδίσει τη θέση του στις καρδιές τον Δανών τα τελευταία χρόνια. Με σταθερές αναφορές στον οδηγό της Michelin, αλλά χωρίς αστέρι - ακόμα -, το Høst αποτελεί έναν άξιο πρεσβευτή της Νέοσκανδιναβικής κουζίνας που άλλαξε τον παγκόσμιο γαστρονομικό χάρτη και έβαλε την Κοπεγχάγη για τα καλά στο κέντρο του από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας.

Το Høst συστήνεται με ένα μενού τριών κι ένα μενού πέντε πιάτων. Η στήλη επέλεξε τα πέντε, για να ζήσει στον μέγιστο βαθμό την εμπειρία. Μαζί με κάποια extras, τα οποία έρχονται εμβόλιμα στο βασικό μενού, κινηθήκαμε στα 9 πιάτα. Από το βασικό μενού, ξεχωρίζει το χτένι με άνηθο και horseradish (χρένο)  - σερβιρισμένο σε κοχύλι, αλλά και η βάφλα με γαρίδα από το Rømø, ένα μικρό νησάκι στα δυτικά της χώρας.

Στα κυρίως, η στήλη δοκίμασε μπακαλιάρο ψητό με skin κοτόπουλου και κεράσια. Τραγανό από το κοτόπουλο, ζουμερό από τον μπακαλιάρο και με δεδομένη ένταση από το κεράσι, σερβιρισμένο με microgreens (που γενικώς παίζουν πολύ στη σκανδιναβική κουζίνα). Ευχάριστη έκπληξη και τα extra πιάτα που η στήλη απόλαυσε απρόσμενα, όπως το σφηνάκι σούπα γαρίδας), αλλά και οι κολοκυθοανθοί με μους από σμέουρα και τρούφα. Το Høst προσφέρει wine pairing με το μενού του, η στήλη αποφάσισε πάντως να συνδυάσει το δείπνο της με espresso martini x2.

Restaurant Barr (Strandgade 93, 1401 København, Denmark)

Σε έναν πολύ όμορφο χώρο που στέγαζε μέχρι την πανδημία το Noma, ο Chef Thorsten Schmidt (δημιουργός του θρυλικού Malling & Schmidt, στις προ Noma εποχές) έχει δημιουργήσει ένα post modern σκανδιναβικού τύπου Bar(r) το οποίο εστιάζει στις μεγάλες παρέες, τη ζωντανή διάθεση και τα χαλαρά vibes. Το Barr συνδέεται εύκολα με το Nyhavn, το πιο τουριστικό σημείο ίσως της πόλης (έχετε δει σίγουρα το κανάλι με τα χρωματιστά σπιτάκια κάπου). Αναφορά στον οδηγό της Michelin; Check!

Η στήλη επέλεξε για αρχή ένα beef tartare, με καπνιστή μαγιονέζα, ραπανάκι και φραγκοστάφυλα, αλλά και μια σαλάτα σπανάκι-καβούρι. Για δοκιμή στρείδι ψημένο σε βούτυρο με σκόρδο και φύγαμε για το κυρίως, signature-dish του Barr.

Σνίτσελ χοιρινό με κανθαρέλες (το μανιτάρι της φωτογραφίας), κόκκινα μύρτιλα (μικρό ξαδελφάκι του cranberry) και μια βουτυράτη σάλτσα με κάπαρη και μυρωδικά. To γεύμα συνοδεύτηκε με ένα Corail Chateau de Roquefort 2022, πολυποικιλιακό.

Slurp (Nansensgade 90, 1366 København, Denmark)

Το Slurp αποτελεί ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά καλοφαγίας στη δανέζικη πρωτεύουσα. Χρειάστηκαν tips τελευταίας στιγμής από ντόπιους αλλά και διεθνείς foodies που η στήλη εμπιστεύεται για να μπει το μέρος στο ραντάρ και στο πρόγραμμα! Αναμενόμενα, το Slurp δεν δέχεται κρατήσεις, για αυτόν το λόγο οπλιστείτε με υπομονή. Η αναμονή στο τέλος της βάρδιας (που είναι 9μμ για τελευταίες παραγγελίες) έφτασε τα 70 λεπτά, με ένα ελαφρύ ψιλόβροχο να κάνει την αναμονή ιδιαίτερα απαιτητική ψυχολογικά. :p

Μπαίνοντας, η θαλπωρή που αποπνέει ο χώρος σε αποζημιώνει. Το μενού είναι ιδιαίτερα μικρό και συγκεκριμένο, συνταγή που η στήλη έχει επισημάνει πολλές φορές στο παρελθόν ως δείγμα σιγουριάς για το προσφερόμενο προϊόν. Πέντε ορεκτικά όλα κι όλα, και τρία ramen.

Η στήλη ξεκίνησε με ένα Kala's Kimchi, κόκκινο ιαπωνικό λάχανο που έχει υποστεί ζύμωση με κορεάτικο τσίλι, παρέα με deep fried chicken σε γλυκόξινη σάλτσα και πίκλες. Το κοτόπουλο ήταν μισό κλικ πιο καυτερό από το ιδανικό για τον ουρανίσκο μου, χωρίς ωστόσο το πιάτο να χάνει την εμπειρία και την απόλαυσή του. Και μετά, και μετά; Μετά, έφτασε στον πάγκο μας ένα από τα καλύτερα ramen που η στήλη είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει μέχρι σήμερα. Το SHIO, η μια από τις τρεις παραλλαγές που περιλαμβάνει το μενού, είναι φτιαγμένο στο broth (ζωμός) κοτόπουλου και περιλαμβάνει φέτες χοιρινού, αυγό tamago, φρέσκα κρεμμυδάκια, κόκκους κόκκινης πιπεριάς, ρόκα και λεμονοθύμάαρο. Ένα πραγματικό comfort food, ένα φαγητό που βγάζει ζεστασιά και πολλή αγάπη, από τις πρώτες ύλες καιτο μαγείρεμα μέχρι την παρουσίαση. Το δείπνο συνδυάστηκε με ένα Nikka from the Barrel.

Paté Paté (Slagterboderne 1, 1716 København, Denmark)

Ωραίο hip all-day εστιατόριο στο κέντρο της Meatpacking District, της ευρύτερης περιοχής που είναι κάτι μεταξύ Βαρβακείου και Λαχαναγοράς, αν και αισθητικά δεν μοιάζουν) με γεύσεις Ισπανίας, Μεσογείου, Μαρόκου. Θα πάτε για tapas λογική, να δοκιμάσετε τα τσιπς αντζούγιας, το καρπάτσιο, όστρακα. Επίσης, έχει πολύ καλή λίστα με μπύρες.

POPL Burger (Strandgade 108, 1401 København, Denmark)

Όσοι δεν θέλετε να πάτε στο Gasoline Grill (a must, γενικώς και ειδικώς), ή θέλετε κάτι επιπλέον σε burger. Το POPL έρχεται από την ομάδα του Noma, βρίσκεται δίπλα στο BARR και προσφέρει μια ποιοτική εναλλακτική (ίσως λίγο πιο λαδερή) σε σχέση με το Gasoline στα burgers του. Στα + το ότι έχει καθίσματα και μέσα, κάτι που στα περισσότερα Gasoline δεν θα βρείτε.

The Organic Hotdog Stand (Købmagergade 52, 1150 København, Denmark)

Ωραία επιλογή για stop και γρήγορο φαγητό κατά τη διάρκεια της βόλτας σας στην αγορά, μεταξύ Gammel Strand και Nørrenport. Με φουλ organic πρώτη ύλη και αρκετές εκδοχές για το λουκάνικο, από κλασικά μέχρι άγριου χοίρου και πάπιας, προσφέρεται για middle day snacking χωρίς να χάσετε πολύ χρόνο, αλλά και ποιότητα. Στα μείον, ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει καμία επιλογή μπύρας, αλλά μόνο χυμούς - αλήθεια ποιός τρώει hotdog με πορτοκαλάδα και σοκολατούχο γάλα;

❗ Το WHOOP το ξέρετε;❗

Το φαγητό, ιδιαίτερα αυτό για το οποίο γράφει η στήλη, είναι υπερόχο - συμφωνούμε σε αυτό. Καθώς τα χρόνια περνάνε, καταλήγω στο προφανές συμπέρασμα πως αν θέλω να συνεχίσω να απολαμβάνω το φαγητό μου για πολλά χρόνια (με ή χωρίς newsletter), η άσκηση είναι μέρος της καθημερινότητας. Προσφάτως, μετά από σύσταση ενός founder μου, ανακάλυψα το WHOOP - έναν αρκετά εξελιγμένο (σε σχέση με το Apple Fitness) fitness tracker ο οποίος μετράει τα πάντα, από άσκηση μέχρι ποιότητα ύπνου και στρες, σου προτείνει κάθε μέρα πόση ένταση πρέπει έχει η προπόνηση σου, και δεν χρειάζεται καν να βγαίνει κάθε λίγο και λιγάκι από το χέρι για φόρτιση, καθώς ο φορτιστής είναι αποσπόμενος και κουμπώνει πάνω στο band ενώ το φοράς.

Η WHOOP προσφέρει τον πρώτο μήνα δωρέαν, και το band επίσης δωρέαν, για όσους θέλουν να το δοκιμάσουν. Πρακτικά, αν σε ένα μήνα δεν έχεις πειστεί ότι το WHOOP δουλεύει, τους το γυρίζεις πίσω. Παραείναι καλό λοιπόν, για να μην το μοιραστώ μαζί σας. ;-)

Καλή όρεξη και καλή άσκηση!

Τα λέμε σύντομα, 

@kalavros 

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Map, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Ο Πειραιάς είναι γεμάτος μυστικά και η στήλη έχει ασχοληθεί λίγο μέχρι τώρα - είναι η αλήθεια -, με μια από τις μεγαλύτερες γαστρονομικές φωλιές της χώρας. Να με συμπαθάτε, θα προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε αυτό σταδιακά, ξεκινώντας από τούτη την έκδοση που διαβάζετε. Το Υπερωκεάνειον δεν είναι καινούργια αγάπη της στήλης. Kάθε άλλο. Απλώς η πανδημία μας χώρισε, προσωρινά. Πολύ κοντά στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, τη θρυλική Μαργαρώ και τον Ηλία, το Υπερωκεάνειον έχει φτιάξει το δικό του κοινό εδώ και αρκετά χρόνια.

To Υπερωκεάνειον (Μαρίας Χατζηκυριακού 48, Πειραιάς)

Ρακές, μεζέδες και φρέσκα ψάρια από την ιχθυόσκαλα. Είναι λιτό, αλλά και συνάμα πολύπλοκο το κάλεσμα του καταλόγου. Όλα τα πιάτα έχουν ένα twist, μια τσαχπινιά που τα κάνει, τελικά, ακαταμάχητα. Η στήλη επέλεξε τη χειροποίητη μελιτζανοσαλάτα, η οποία έρχεται στην "αγκαλιά" μισής κομμένης μελιτζάνας, με εξαιρετικό κάπνισμα, φρεσκοκομμένο κρεμμυδάκι και μια πλούσια πρέζα πάπρικα.

Πάντα, όταν υπάρχει αλοιφή στο τραπέζι, υπάρχει και πατάτα τηγανιτή - τα έχουμε πει ξανά αυτά άλλωστε. Καλοτηγανισμένες, κομμένες στο χέρι φυσικά και μεγάλες για να μη "χάνονται" στον ουρανίσκο.

Επόμενο στις επιλογές, το λαυράκι μαρινάτο, από τα best sellers του μαγαζιού. Σωστά φιλεταρισμένο, με πετυχημένη μαρινάδα και ζουμιά που έχουν βάση το λεμονομούσταρδο και απογειώνουν το πιάτο.

Πιταράκια Κιμώλου έχετε δοκιμάσει; Εδώ, είναι η ευκαιρία σας.

Τα μύδια σαγανάκι με τυρί φέτα και ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ζουμάκια για επικές βούτες, είναι επίσης must (Pro-tip: Τα μύδια είναι επιπέδου "Θεόδωρος & Ελένη" στα Λεγρενά). Επίσης, εξαιρετικά τίμιο το μύδι σε μέγεθος.

Κλείσιμο με μικρό αστακουδάκι ψητό, στα 300-400 γραμμάρια. Αν έχετε όρεξη και χώρο, το προτιμάτε και σε έκδοση αστακομακαρονάδας.

→ Αν πάτε στο “Το Υπερωκεάνειον”, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2022 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα καλησπέρα!

H μεξικάνικη κουζίνα, έτσι όπως έχει "φτάσει" στη χώρα μας, είναι ενδιαφέρουσα επιλογή. Δεν έχει πάρα πολλές εντελώς ξένες γεύσεις -γιατί ως γνωστόν με φέτα και αβοκάντο έχουμε μεγαλώσει-, είναι γενικά family-friendly και ακόμα και οι πιο δύσκολοι θα βρουνε κάτι να φάνε. Από την άλλη πλευρά, όσο μεγάλωνα, είχα συνδυάσει το μεξικάνικο στην Ελλάδα με το fast food. Γρήγορο, τηγανισμένο σε αρκετά πιάτα του φαγητό, ωραίες σάλτσες - καταλάβατε.

Το πάλε ποτέ Aztec είχε προσπαθήσει να προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία προ αμνημονεύτων, έχω μνήμες πριν τα μνημόνια από εκεί - για να καταλάβετε πόσο καιρό έχω να πάω. Την περασμένη εβδομάδα επισκέφθηκα το νέο παιδί του Αθηναγόρα Κωστάκου (Scorpios), του Λέλου Γεωργόπουλου (Τhe Clumsies, Odori, Τζετ - Κουφονήσι του νειμ ε φιου) και του Γιώργου Φιταγορίδη (KUKO's The Bar). Αυτές, είναι οι εντυπώσεις…

Loco Athens (Καλαμιώτου 15, Αθήνα)

Ο χώρος στη γωνία της Καλαμιώτου κάνει μπαμ. Πλακάκι σε μεξικάνικες αποχρώσεις, σε πράσινο και σομόν (I googled it!), δίνουν μια αίσθηση προσεγμένου μέρους, χωρίς επιτηδεύσεις. Η ανοιχτή κουζίνα στο κέντρο του μαγαζιού τραβάει πεταχτά τα βλέμματα, για να δεις τι ετοιμάζεται στους διαφορικούς πάγκους. Οι δύο γύροι που ψήνονται δένουν όμορφα με το ύφος της περιοχής (μερικά από τα παραδοσιακότερα σουβλατζίδικα είναι σε απόσταση αναπνοής) και δίνουν την αίσθηση μιας concept νεοσουβλακερίας (τακελερίας-σουβλακερίας βασικά), ενώ οι πάγκοι και το bar το κάνουν λίγο πιο χαλαρό.

Ο κατάλογος είναι χωρισμένος σε τέσσερις συν μια κατηγορίες. Tacos, ορεκτικά, σεβίτσε, σαλάτες και γλυκά. Η στήλη επέλεξε για την αρχή quesadillas με καραμελωμένη πανσέτα, γλυκά κρεμμύδια, λιωμένο τυρί, φασόλια και τρούφα. Τελειωμένες προφανώς στο τηγάνι, με δυνατή κρούστα και ζουμερή γέμιση, η επιλογή δικαίωσε τις προσδοκίες.

Το σεβίτσε blue crab τράβηξε δικαιολογημένα την προσοχή στη συνέχεια. Ψίχα από μπλε καβούρι Καβάλας, passion fruit, μάνγκο, πιπεριά ancho και χυμός λάιμ σε μια πανδαισία οπτική αλλά και γευστική. Μοναδική παραφωνία η συνολική οξύτητα του πιάτου, που δυστυχώς δεν άφησε χώρο να φανεί το μπλε καβούρι. Το μάνγκο κατάπινε το καβούρι. Εδώ θα ήθελα όχι καλύτερη ισορροπία, αλλά καλύτερη ανάδειξη του βασικού υλικού του πιάτου.

Στα tacos η στήλη θα σας προειδοποιήσει. Οι ποσότητες είναι μεγάλες. Αν ένα ζευγάρι επιλέξει δύο ορεκτικά στη μέση, η στήλη θα πρότεινε μόνο ένα tacos για τη συνέχεια. Εμείς, έχοντας ελλιπή πληροφόρηση, επιλέξαμε τρία διαφορετικά.

Πρώτα ήρθαν τα tacos με γύρο κοτόπουλο ελευθέρας, πουρέ κουνουπίδι, ανανά και σάλτσα chipotle.

Στη συνέχεια τα tacos κροκέτας μπακαλιάρου, με μαγιονέζα ταραμά, τραγανό iceberg, κόλιανδρο και λάιμ.

Η τριπλέτα έκλεισε με τα tacos βοδινού strip loin, με αβοκάντο, σάλτσα pico del gallo (ντομάτα, jalapeño, κρεμμύδι ως βάση) και chipotle mayo.

Από τα τις επιλογές, η στήλη ξεχωρίζει σαν γεύση και πρωτοτυπία τον μπακαλιάρο, ενώ για όσους προτιμούν τις σίγουρες γεύσεις το κοτόπουλο είναι μια -σχετικά- safe επιλογή.

Αν ακολουθείτε ευλαβικά τις οδηγίες της στήλης, θα δικαιωθείτε γιατί θα έχετε χώρο για το γλυκό κλείσιμο με τα churros. Σοκολάτα μάνγκο, κρέμα βανίλια και τρελαίνομαι!

Η στήλη συνόδευσε το γεύμα της με μια Loco Margarita.

→ Αν πάτε στο Loco Athens, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2022 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Η στήλη, όπως ξέρετε, έχει γράψει στο παρελθόν ότι της αρέσει να ανακαλύπτει και να μοιράζεται μικρά μυστικά γαστρονομίας σε αναπάντεχα σημεία της πόλης. Μέρη χωμένα σε στενάκια που δεν τα πιάνει το μάτι σου - που δεν έχουν γίνει ακόμα ευρέως γνωστά. Σε ένα μεγάλο βαθμό έχω κρατήσει - πιστεύω - αυτή την υπόσχεση. Σήμερα θα ομολογήσω ότι την πάτησα. Βλέπετε το εστιατόριο στο οποίο αφιερώνω τις επόμενες γραμμές είναι μόλις τρία στενά από το γραφείο μου, άλλα έξι από το σπίτι μου και παρ' όλα αυτά ο οδηγός Michelin μας πρόλαβε...

Cerdo Negro 1985 (Βίτωνος 5, Αθήνα)

Το Cerdo Negro 1985 είναι παιδί δύο αδελφών, του Κωνσταντίνου και Γιώργου Αλεξόπουλου. Ο μεν Κωνσταντίνος στην κουζίνα, με εμπειρίες δίπλα στον Ferran Adrià στο Tickets στη Βαρκελώνη, στο Fat Duck του Heston Blumenthal, στο Maidenhead και στο αγαπημένο της στήλη Chiltern Firehouse, στο Λονδίνο. Ο δε Γιώργος στη σάλα, για να καλωσορίζει και να κατευθύνει τον κόσμο στις επιλογές. Μια όμορφη, κάπως άναρχη και ατημέλητη ατμόσφαιρα με ροκιές, homemade προσούτο προβάτου και έναν ξυλόφουρνο που είναι πρωταγωνιστής από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η αρχή στον Μαύρο Κέδρο έγινε με το "καλωσόρισμα" και το κουβέρ που ήταν χειροποίητο ψωμί αργής ωρίμανσης. Η στήλη πέτυχε focaccia ολικής με εξαιρετικό κάπνισμα, ίσως το καλύτερο ψωμί που έχω δοκιμάσει σε εστιατόριο στην Ελλάδα, συνοδεία με βούτυρο και ελιές. Η στήλη επέλεξε να ξεκινήσει με ένα λαυράκι ceviche, με κλιμεντίνες. Τόσο η παρουσίαση, πάνω σε παγωμένο θρόνο, όσο και η γεύση κερδίζουν. Η κλιμεντίνη δίνει έντονη τονικότητα στο λαυράκι, το οποίο είναι άριστα φιλεταρισμένο.

Ως δεύτερη επιλογή ήρθε το κουνουπίδι, παρέα με κάστανο και καρύδι. Το βασικό συστατικό του πιάτου ήταν καψαλισμένο στον ξυλόφουρνο και είχε εμφανώς τις μυρωδιές και τη δύναμη της φωτιάς. Παρ’ όλα αυτά με έχασαν με τα υπόλοιπα υλικά - κυρίως με το κάστανο - τα οποία έδειξαν προς στιγμή να παίρνουν περισσότερα από αυτά που δίνουν στο πιάτο. Θέλει μια επιπλέον απλότητα κατά τη γνώμη της στήλης, όταν παίζεις με την φωτιά (κυριολεκτικά).

Από τα κυρίως, δυστυχώς την ημέρα εκείνη δεν υπήρχε το μοσχάρι -έλειπαν ένα-δύο συστατικά του πιάτου και ο σεφ το απέσυρε από τον κατάλογο-, που η στήλη ήθελε να δοκιμάσει διακαώς. Επιλέχθηκε το κοτόπουλο, με μαροκινό λεμόνι, ψητές πατάτες και jalapeno. Καλοψημένο - όπως προφανώς πάντα πρέπει να είναι ένα κοτόπουλο-, έχοντας κρατήσει όλους τους χυμούς του ωστόσο, με πέτσα η οποία είχε και αυτή υποστεί την γλυκιά αγκαλιά του ξυλόφουρνου.

Το δεύτερο πιάτο που δοκίμασε η στήλη ήταν το πρόβατο, με καρότο, κουμκουάτ, κατσικίσιο τυρί και ελιά. Όλα αυτά μαγειρεμένα στο λίπος του προβάτου. Η στήλη γενικώς δεν έχει σε μεγάλη αγάπη το συμπαθές κατά τα άλλα αμνοερίφιο, διέκρινε ωστόσο μαεστρία στο πιάτο με έντονη προσωπικότητα, τόσο από το βασικό συστατικό του πιάτου, όσο και από το κατσικίσιο τυρί. Ευχάριστο ήταν και το καρότο, το οποίο είχε υφή που θύμιζε λίγο γλυκοπατάτα.

Στο τέλος, η ομάδα έχει να προσφέρει ένα βάσκικο cheesecake με παγωτό καϊμάκι, ελαφρύ και αέρινο. Να το δοκιμάσετε σίγουρα!

→ Αν πάτε στο Cerdo Negro 1985, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2022 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Να τα πω, να τα πω; Καλή χρονιά, με υγεία και όμορφες στιγμές γύρω από τραπέζια με μερακλίδικους μεζέδες, μισελενάτα πιάτα ή με ένα αλήτικο βρώμικο στο χέρι - ό,τι προτιμάει ο καθένας! Η στήλη πήρε απρόσμενη άδεια τις τελευταίες τρεις εβδομάδες του έτους λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων (νομίζω για όλους μας ο Δεκέμβρης είναι δύσκολος μήνας, συνεπώς με καταλαβαίνετε) και στη συνέχεια ξεκουράστηκε μέσα στις γιορτές. Η στήλη είχε στα πλάνα της να κάνει ορισμένα ταξίδια στα εξωτερικά τις γιορτές, για να αρχίσει αυτό εδώ το newsletter να έχει και ένα διεθνή αέρα, κοσμοπολίτικο - με την Omicron όμως μείναμε στα σχέδια. 😛

Παρόλα αυτά, τις αθηναϊκές μας βόλτες τις κάναμε, τις χαρήκαμε και αποκτήσαμε νέο υλικό για τη στήλη. Σήμερα, θα μιλήσουμε για ένα μικρό ιταλικό που αυτή την εβδομάδα έκλεισε 3 χρόνια παρουσίας στην πιάτσα του Κολωνακίου.

α λ 𝟹 ξ - the fresh pasta bar (Πλ. Δεξαμενής 3, Αθήνα)

Το α λ 𝟹 ξ ξεκίνησε στις αρχές του 2019 από, την 23χρονη τότε, Αλεξάνδρα που αποφάσισε σε - αντικειμενικά πολύ μικρή ηλικία -, να αφοσιωθεί στην αγάπη της για τα ζυμαρικά. Δημιούργησε λοιπον, ένα cozy χώρο φιλοσοφίας eat & go - τρώμε και φεύγουμε -, στο Κολωνάκι. Ένας πολύ μικρός κατάλογος με μόλις 7-8 επιλογές, μόνο με ζυμαρικά και κάποιο πιάτο ημέρας, όλα φρέσκα, και αυτό είναι. Δεν θα βρείτε σαλάτες, δεν θα βρείτε πίτσες, antipasti ή ό,τι άλλο μπορεί να περιμένετε σε ένα ιταλικό. Η λογική είναι ότι ο πελάτης έρχεται "αποφασισμένος" για τη βάση του γεύματος του -το ζυμαρικό-, και μένει μόνο να αποφασίσει το γαρνίρισμα. Οι μικροί κατάλογοι είναι οι αγαπημένοι της στήλης, λόγω της anti-clutter λογικής τους.

Η παρέα, δοκίμασε 3 πιάτα όλα και όλα. Το πρώτο που προσγειώθηκε ήταν το ΔΕΡΑΣ, με τετράγωνο σπαγγέτι και λεμονάτα κεφτεδάκια κοτόπουλου. Φύλλα λάιμ, λεμονοθύμαρο, άνηθος, έκαναν παρέα στο κεφτεδάκια σε ένα από τα καλύτερα πιάτα με κύρια βάση το ζυμαρικό που η στήλη έχει δοκιμάσει εδώ και πολύ καιρό. Αν σας αρέσουν τα λεμονάτα, είναι εντελώς must try το συγκεκριμένο. Τα κεφτεδάκια από κοτόπουλο ήταν εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη, καθόλου βαριά, ιδανικά σε μέγεθος για να τρώγονται ως μπουκιές, σωστά στην οξύτητα. Εξαιρετικό.

Ο ΝΑΥΑΓΟΣ, ένα από τα best-seller όπως μας είπαν του μαγαζιού, είναι μια πειραγμένη καρμπονάρα, στη πραγματικότητα με το ίδιο σπαγγέτι που έχει και το ΔΕΡΑΣ, με κρέμα παρμεζάνας και σύγκλινο Μάνης, παρέα με ποσέ αυγό και crispy bacon. Έχοντας ήδη ενθουσιαστεί από το ΔΕΡΑΣ, δύσκολα πιάτο θα κέρδιζε την προσοχή της στήλης, παρόλα αυτά πρόκειται για μια πολύ καλή εναλλακτική εκτέλεση του κλασικού ιταλικού πιάτου.

Τρίτο στη σειρά ήρθε το ΚΑΠΝΑΚΙ με ριγκατόνι, κρέμα πιπεριάς Φλωρίνης και καπνιστό Μετσοβόνε. Περισσότερο ήσυχο σαν πιάτο από τα άλλα δύο, μπορεί να είναι μια επιλογή για πιο ευαίσθητους ουρανίσκους (και στομάχια). Highlight το τσαλαφούτι, που έδινε την απαραίτητη τονικότητα, καθώς το μετσοβόνε χανόταν σε μερικές δοκιμές που έκανα.

Γλυκό θα παίρναμε, αλλά δεν τα προλάβαμε, καθώς το κλείσιμο πλησίαζε. Η στήλη συνόδευσε το γεύμα της με μια Septem Sunday's Golden Honey Ale.

TIP για Italian lovers που θέλουν και ρομαντική κατάσταση: Όπως γράψαμε στην αρχή, το α λ 𝟹 ξ είναι ένα περισσότερο eat & go μέρος. Για long dinner με ιταλικό άρωμα δοκιμάστε το "Aglio Olio e Peperoncino" (Πορίνου 13, Ακρόπολη). Μπορείτε να ευχαριστήσετε τη στήλη αργότερα.

→ Αν πάτε στο α λ 𝟹 ξ the fresh pasta bar, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2022 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Αν και η στήλη αρέσκεται στο να ανακαλύπτει και να σας γράφει για νέους γαστρονομικούς προορισμούς, υπάρχουν ορισμένα εστιατόρια στην Αθήνα (και όχι μόνο) που ο καθένας/μία πρέπει να τα επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά, τόσο για να γευτεί τις μοναδικές τους δημιουργίες, όσο και για να αποκτήσει ένα μέτρο σύγκρισης του τι σημαίνει ΚΑΛΟ εστιατόριο. Ένας από αυτούς τους προορισμούς είναι χωρίς αμφιβολία και τo Βαρούλκο Seaside. Το εμβληματικό εστιατόριο του Λευτέρη Λαζάρου, μπορεί να έχει αλλάξει τέσσερις φορές τοποθεσία στα 30+ χρόνια που λειτουργεί, όμως εξακολουθεί και παραδίδει μαθήματα θαλασσινής γαστρονομίας, με άξονες την αγάπη του σεφ για τη θάλασσα και τις ελληνικές πρώτες ύλες. To Βαρούλκο επισκέφθηκε πρόσφατα ο φίλος της στήλης Κωνσταντίνος Βογιατζής (@kvog), -που εκτός από techie είναι και λάτρης του καλού φαγητού- και μας μεταφέρει την εμπειρία του.   

Βαρούλκο Seaside (Ακτή Κουμουνδούρου 54, Μικρολίμανο)

Όπως έγραψε και ο Δημήτρης στην εισαγωγή, το Βαρούλκο και ο ίδιος ο Λευτέρης Λαζάρου, αποτελούν έναν από τους πυλώνες της ελληνικής γαστρονομίας και σίγουρα δεν χρειάζονται τις δικές μου συστάσεις – θα πέσει φωτιά να μας κάψει! Οπότε θα σταθώ περισσότερο στην εμπειρία μου από την επίσκεψη και στο γιατί θα πρέπει και εσείς να πάτε τουλάχιστον μία φορά το Βαρούλκο, ακόμα και αν δεν αγαπάτε το ψάρι.

Η πρόσφατη επίσκεψή μου στο Βαρούλκο πρέπει να είναι συνολικά η πέμπτη, αλλά η πρώτη “μετά” την πανδημία. Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση, είναι το πως έχει αλλάξει το Μικρολίμανο. Όσοι έχετε καιρό να κατεβείτε προς Πειραιά, ίσως να μη γνωρίζετε ότι ο δήμος ξεκίνησε την ανάπλαση της μαρίνας μέσα στις καραντίνες. Πλέον μπροστά από τα μαγαζιά υπάρχει βόλτα, που αν και βρίσκεται ακόμα υπό διαμόρφωση, έχει δώσει άλλο αέρα στην περιοχή, αφού μπορείς όχι μόνο να φας, αλλά και να περπατήσεις δίπλα στο νερό. Για την ώρα πάντως, το Βαρούλκο έχει αποφασίσει να μη λειτουργήσει τα τραπεζάκια του δίπλα στη βόλτα – όπως μας είπαν θα περιμένουν να τελειώσουν οι εργασίες – και λειτουργεί μόνο ο εσωτερικός χώρος. Μη σας στεναχωρεί αυτό όμως, αφού η θέα από το μπαλκόνι του παραμένει εξαιρετική και ειδικά αν πετύχετε καλή μέρα, θα σας αποζημιώσει.

Αυτό που σίγουρα δεν έχει αλλάξει, είναι το πως λειτουργούν όλα στο Βαρούλκο σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, πάντα υπό το άγρυπνο βλέμμα του σεφ, ο οποίος δηλώνει σχεδόν πάντα παρόν, ενώ δεν αμελεί την επαφή του με τους πελάτες, περνώντας από τα τραπέζια όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν. Εκείνο το μεσημέρι μάλιστα είμασταν ιδιαίτερα τυχεροί, καθώς ο κύριος Λαζάρου βρισκόταν ήδη σε διπλανό τραπέζι με δική του παρέα, και αφού κάτσαμε και αρχίσαμε να μελετάμε του μενού ήρθε στο τραπέζι μας, για να μας βοηθήσει να διαλέξουμε. Πείτε μου τώρα εσείς πόσους σεφ με αστέρι Μισελέν – επί 20 συναπτά έτη – γνωρίζετε, που να είναι τόσο φιλικοί και προσιτοί!   

Από την κουβέντα με τον κύριο Λαζάρου και καθώς η παρέα ερχόταν για πρώτη φορά στο Βαρούλκο, αποφασίσαμε να πάρουμε ορισμένα από τα signature πιάτα του καταλόγου, - χωρίς σαλάτα μετά από παρότρυνση του ίδιου του σεφ – και σύντομα ήρθαν στο τραπέζι μας, το καβούρι σε τραγανό μπριός, με βασιλικό, λεμόνι και κρέμα αβοκάντο και το ψητό καλαμάρι με pesto βασιλικού σε φωλιά φρυγανισμένης πατάτας και κονφί τομάτας.

Ειδικά το δεύτερο, αποτελεί μία από τις πιο γνωστές δημιουργίες του κυρίου Λαζάρου, με παρουσία πολλών ετών στο μενού. Αν μάλιστα δε μπορείτε να έρθετε στο Βαρούλκο λόγω απόστασης και το έχετε με την μαγειρική, μπορείτε να επιχειρήσετε να αναπαράγετε τη βασική συνταγή, καθώς υπάρχει στο YouTube κανάλι του σεφ. Και τα δύο ορεκτικά εντυπωσίασαν με την ισορροποία των γεύσεων, χωρίς κανένα υλικό να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα, ενώ και η παρουσίαση ήταν άψογη, ως όφειλε.

Σε ότι αφορά τα κυρίως πιάτα, διαλέξαμε να δοκιμάσουμε πειραγμένες “αλά Λαζάρου” εκδοχές γνωστών πιάτων. Συγκεκριμένα επιλέξαμε το παπουτσάκι μελιτζάνας με κιμά γαρίδας, μπεσαμέλ αρωματισμένη με λουίζα, αφρό γραβιέρας και λάδι βασιλικού, καθώς και το burger σφυρίδας, σε ψωμάκι brioche αρωματισμένο με μελάνι σουπιάς, τυρί τσένταρ και καραμελωμένο κρεμμύδι.

Αν και είμαι σίγουρος πως δεν είχατε σκεφτεί ποτέ τα συγκεκριμένα πιάτα με θαλασσινά, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δοκιμάζεις ένα μαμαδίστικο φαγητό, όπως δεν το έχεις ξαναφάει ποτέ. Δεν μπορώ καν να σας περιγράψω πόσο αεράτος και ανάλαφρος ήταν ο συνδυασμός του αφρού του τυριού και της μπεσαμέλ και πόσο αρμονικά έδενε με τις θαλασσινές νότες του κιμά της γαρίδας. Ούτε περίμενα πως ένα fast food πιάτο, άρρηκτα συνδεδεμένο με το κρέας, μπορεί να σε κάνει να αναθεωρήσεις όλες τις απόψεις σου περί ψαριού και να θες να παραγγείλεις και δεύτερο burger, παρόλο που το πιάτο ήταν ιδιαίτερα χορταστικό.

Τελικά, φεύγοντας από το Βαρούλκο για να κάνεις τη βόλτα σου δίπλα στη θάλασσα, αυτό που σου μένει, εκτός από τη γευστική εμπειρία, είναι ο χαρακτήρας και το ήθος του ίδιου του κυρίου Λαζάρου, ο οποίος αν και βρίσκεται στην κορυφή εδώ και πολλές δεκαετίες, έχει το ίδιο καθαρό και ταπεινό βλέμμα, που φαντάζομαι ότι θα είχε και σαν παιδί, μεγαλώνοντας πάνω από τα βοτσαλάκια της Καστέλας…

→ Αν πάτε στο Βαρούλκο Seaside, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Μετά από ένα week off - λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων - η στήλη επιστρέφει με μια πρόταση κρεατοφαγίας από τα βόρεια. Είμαι σίγουρος ότι ο τίτλος σας μπέρδεψε. Σας προβλημάτισε. Σκεφτήκατε, "θα μας πει για τον Δρακούλη;". Όχι, αυτή τη φορά. Αναφέρομαι σε ένα άλλο άνοιγμα, που έγινε λίγο πιο κάτω, στη Νέα Κηφισιά. Κοντά στην all-time classic ψαροφαγία του Καστελόριζου, η ομάδα του Αντώνη Σταύρου ξεκίνησε, στις αρχές του Νοέμβρη, το Δον Μόσκιο. Φρέσκο εσωτερικό, με σκούρα χρώματα, σε αποχρώσεις του μαύρου και του καφέ, με εμφανές τούβλο (δίνει ένα τόνο βιομηχανικότητας), αλλά και μοντέρνες πινελιές σε τοίχους και τραπέζια, με μωσαϊκό πλακάκι, δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για λουκούλια τραπέζια κρεατοφαγίας. Στα συν, ο πολύ προσεγμένος εξωτερικός χώρος, πηγμένος στα δέντρα, που θα ζήσει σίγουρα έντονες στιγμές από την άνοιξη και μετά.

Πάμε να δούμε το μενού.

Δον Μοσκιο (Ιλισίων 13, Νέα Κηφισιά)

Το μενού που υπογράφει ο Άγγελος Τζαν -παλαιότερα στην ομάδα του Venieris Food Mask αλλά και του “On the Verandah” Restaurant, στο Poseidonio Grand Hotel στις Σπέτσες-, έχει ένα εξαιρετικό carpaccio μόσχου με flakes παρμεζάνας και ρόκα, κεφτεδάκια black angus με σως γιαουρτιού και καλοτηγανισμένες κυδωνάτες πατάτες. Πήραμε επίσης στη μέση και μια Burrata, για το ξεκάρφωμα (σ.σ. "Να, δείτε. Έχουμε και σαλάτα στο τραπέζι", kind of attitude 😜 ).

Από κρέας, η στήλη δοκίμασε το βουβαλίσιο T-Bone ωρίμανσης 72 ημερών, medium ψημένο και ένα Outside Skirt από Black Angus (η εξωτερική πλευρά του διαφράγματος του ζώου), η οποία ήρθε medium-well.

Και οι δύο κοπές ήταν εξαιρετικά προετοιμασμένες, ενώ εντύπωση προκάλεσε στη στήλη πως το διάφραγμα είχε κρατήσει τα ζουμιά του, αν και το πήραμε πιο καλά ψημένο από ότι έπρεπε - για τη συγκεκριμένη κοπή. Όταν η στήλη επιστρέψει, θα δοκιμάσει σίγουρα την Tomahawk ωρίμανσης.

Τα γλυκά δεν απογοήτευσαν, κάθε άλλο. Το πειραγμένο ρυζόγαλο με παγωτό μαστίχα και lime ήταν εξαιρετικά δροσιστικό και ιδανικό για να αλλάξει πλήρως η γεύση στον ουρανίσκο και να υποδεχθεί το ζεστό brownie με ξύσμα σοκολάτας.

→ Αν πάτε στο Δον Μόσκιο, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Η μικρή foodie συνοικία που έχει δημιουργηθεί πέριξ (και προς τα κάτω) της πλατείας Συντάγματος τα τελευταία χρόνια, έχει επαναπροσδιορίσει σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό τα vibes της πρωτεύουσας. Σκεφτείτε το. Είναι το δικό μας Soho. Έχει μικρά και προσεγμένα μέρη για φαγητό, μαγαζιά με ψαγμένα fashion brands και ιστορικά στέκια της πόλης, μαζί με διεθνή αέρα. Εκεί, σε μία γωνία επί της Νίκης και της Ναυάρχου Νικοδήμου, έκανε στα τέλη του καλοκαιριού εγκαίνια το Okio, ένα νέο - απροσδιόριστο σε γαστρονομική ταυτότητα - σημείο συνάντησης των foodies της πόλης, στο χώρο που φιλοξενούσε το Mr.Pug.

Okio (Νίκης 33 & Ναυάρχου Νικοδήμου 3, Αθήνα)

Η στήλη γράφει για απροσδιόριστη γαστρονομική ταυτότητα, καθώς ακόμα και το ίδιο το Okio υποστηρίζει πως έχει εμπνευστεί από την Ασιατική κουζίνα, έχοντας ως βάση τη μεσογειακή. Ο κατάλογος περιλαμβάνει 15 επιλογές, και καθώς η παρέα με την οποία επισκέφτηκε η στήλη το χώρο ήταν φαγανή, τις δοκιμάσαμε όλες. Δε θα σταθώ στο κάθε πιάτο ξεχωριστά, καθώς δεν είναι αυτή η φύση του newsletter - αχρείαστη φλυαρία, σε ένα κατάλογο που ακόμα ψάχνει το βηματισμό του.

Στα must λοιπόν, οι καρδίες μαρουλιού με αχλάδι πίκλα, τηγανητό κοτόπουλο, yuzu και wasabi, με το τελευταίο να δίνει μια ανέλπιστη ένταση στην επίγευση, παρόλο που είναι αόρατο στο πιάτο.

Από τη θάλασσα, να δοκιμάσετε την παλαμίδα με τον ταραμά, το αντίδι και το μανταρίνι, καθώς και καλύτερο - μάλλον- πιάτο του μαγαζιού, το μαγιάτικο με ταμάρινδο και ραπανάκι. Ενδιαφέρον ήταν και το τρίπτυχο χταπόδι - κροκέτα ρυζιού - καπνιστή πάπρικα.

Για συνοδευτικό, τα λαχανικά tempura με τη μαγιονέζα σκορδόμελου, κούμπωσαν ιδανικά στις πρώτες επιλογές του τραπεζιού.

Από το κρέας, στο δεύτερο μισό του καταλόγου, η στήλη ξεχώρισε το ταρτάρ μόσχου με γραβιέρα και chips τηγανιτής πατάτας . Εξαιρετικά μαγειρεμένο ήταν και το χοιρινό μάγουλο iberico, με την αγκινάρα Ιερουσαλήμ.

Στα γλυκά, οι δύο επιλογές που έκανε η παρέα -το σαραγλί, με σοκολάτα, παντζάρι και το ξινόμηλο, με καραμέλα και μοσχοκάρυδο) -, δεν εντυπωσίασαν τη στήλη ιδιαίτερα.

Στα συν του Okio, το μεγάλο τραπέζι στον πάνω όροφο που είναι ιδανικό για private dining και μεγαλύτερες παρέες. Σίγουρα, κάποιοι από τους υπόλοιπους θαμώνες εξετίμησαν το γεγονός ότι η θορυβώδης παρέα μας ήταν κάπως... απομονωμένη!

→ Αν πάτε στο Okio, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Το Σερσέ λα Φαμ δεν είναι καινούργια άφιξη. Ίσως αρκετοί από τους φίλους της στήλης να το έχουν δοκιμάσει ήδη. Μπορεί ακόμα ακόμα να το θεωρούν και στέκι τους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό χώρο, που μοιάζει να βγήκε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας (sic), για να θυμίζει στους παλιούς και να μαθαίνει στους νεότερους την αισθητική της Αθήνας των προηγούμενων - αρκετών - δεκαετιών. H στήλη το επισκέφθηκε πρόσφατα, Κυριακή μεσημεράκι, με παρέα και δοκίμασε τα περισσότερα από τα καλούδια του καταλόγου και σας τα παρουσιάζει.

Cherchez La Femme (Μητροπόλεως 46, Αθήνα)

Η αναμενόμενη στρατηγική στα καφενεία, όχι μόνο της στήλης - του κόσμου όλου -, θέλει πολλά μικρά πιάτα να καταφθάνουν στη μέση του τραπεζιού. Ατομικά πιάτα απαγορεύονται για παρέες αληθινές και συζητήσεις εγκάρδιες.

Στο δικό μας πλάνο, πρώτη κατέφθασε η σαλάτα κους κους με αρώματα από "γεμιστά" και κατσικίσιο τυρί. Δροσερή και οπτικά ειλικρινής - ως προς τη γειτνίαση με τα γεμιστά.

Ντολμαδάκια με κουκουνάρι και μια ταραμοσαλάτα με ρόδι, συμπλήρωσαν τα πρώτα κρύα πιάτα. Θα σταθώ στη στρατηγική επιλογή της ταραμοσαλάτας. Για τη στήλη, η ταραμοσαλάτα είναι η απόλυτη αλοιφή για το - εξαιρετικά τηγανισμένο - καλαμαράκι, το οποίο ήρθε αμέσως μετά. Να βλέπετε και να διαχειρίζεστε τη ταραμοσαλάτα ως τη μουστάρδα του τηγανητού καλαμαριού, άντε και μιας καλοτηγανισμένης πατάτας - ιδανικά Νάξου.

Το τηγάνι του Σερσέ λα Φαμ δε μας απογοήτευσε ούτε στον μπακαλιάρο σκορδαλιά, αν και η σκορδαλιά ήταν λιγότερο τολμηρή (σκορδάτη), από ότι την περίμενα.

Στα must και η στριφτή πίτα με το ανθότυρο και τα καραμελωμένα κρεμμύδια. Ωδή στον σεφ Ανδρέα Λαγό, που επιλέγει πίτα με πλούσια γέμιση και λεπτό φύλλο, και όχι το αντίθετο.

Στο κλείσιμο, με νέα παραγγελία, ήρθε επίσης το σουτζουκάκι, πλούσιο σε μπαχαρικά, παρέα με σάλτσα ντομάτας και γιαούρτι και ένας πολίτικος μουσακάς. Θα είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι πολλά από το μουσακά, γιατί στο μυαλό μου είχα ήδη τα γλυκά, αλλά η μπεσαμέλ ήταν ελαφριά.

Στα γλυκά τώρα, η στήλη ταξίδεψε πολλά πολλά χρόνια πίσω, με ένα πολύ όμορφο σε παρουσίαση και γεύση κωκ -που φέρει το όνομα του μαγαζιού-, που ήρθε βυθισμένο σε λίμνη λευκής και μαύρης σοκολάτας, με στέμμα φουντουκιού.

Ωραίο και το αποδομημένο cheesecake, με compote φράουλας - παρασκευή που μοιάζει με τη μαρμελάδα, αλλά περιλαμβάνει ολόκληρο το φρούτο.

Καθώς οι ρακές συνόδευσαν το γεύμα μας και για αρκετή ώρα γινόταν refill στα ποτηράκια μας, το σβήσιμο ήρθε με ένα παραδοσιακό ελληνικό με ροδόνερo.

→ Αν πάτε στο Σερσέ Λα Φαμ, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Τα Άργουρα δεν είναι νέος προορισμός, κάθε άλλο. Εδώ και περίπου 10 χρόνια, ο Νίκος Μιχαήλ και η ομάδα του, έχουν δημιουργήσει ένα μενού ψαροφαγίας που θα ζήλευαν αρκετές ψαροταβέρνες του κέντρου και των προαστείων. Ένα μέρος χωρίς τουπέ, που σερβίρει με την ίδια ευκολία την οικογένεια από τη γειτονία και τον John Cleese, που το δοκίμασε πριν 2 χρόνια, όταν έκανε πέρασμα από τη χώρα μας και το Ηρώδειο. Ήταν η πρώτη επίσκεψη της στήλης εδώ και αρκετό καιρό - μάλλον προς τα 3 χρόνια - συνεπώς η όλη εμπειρία είχε περισσότερο τη λογική της "πρώτης φοράς". Και μαζί, τον ενθουσιασμό της.

Άργουρα (Αγησιλάου 49-51, Τζιτζιφιές)

Εξαιρετικά διαβασμένο και ευγενικό προσωπικό. Το πρόσταγμα για την περιποίηση το έδινε ο ίδιος ο Νίκος, που πέρναγε κυκλικά από όλα τα τραπέζια και τις παρέες 2-3 φορές κατά τη διάρκεια του γεύματος, για να βεβαιωθεί ότι όλα είναι εντάξει. Καλωσόρισμα με σούπα κακαβιά, σερβιρισμένη σε τσίγκινη κούπα. Όσο πρέπει στο πιπέρι, ιδανική έναρξη για αυτό που θα ακολουθήσει.

Η στήλη επέλεξε την ωμοφαγία, με ένα καρπάτσιο λαβράκι το οποίο συνοδεύτηκε από μια ταραμοσαλάτα με τσιπς λωτού. Στη συνέχεια στο τραπέζι προσγειώθηκε ένα εκτός καταλόγου πιάτο, με στρειδόχτενα, μύδια και αχινό -πραγματικό seafood party!

Σχεδόν μαζί, ήρθε και ο σαργός σεβίτσε ψημένος σε περγαμόντο, πάνω σε στρώμα από λαχανικά με κολοκύθι, παντζάρι και καρότο.

Για την αλητεία, η στήλη δοκίμασε και τις ψητές πεταλίδες -για πρώτη, αλλά θεωρώ όχι για τελευταία φορά.

Στα κύρια ή ζεστά πιάτα, αν προτιμάτε, η επιλογή ήταν διπλή. H πρώτη, ένα χέλι καπνιστό με πουρέ μελιτζάνας. Εξαιρετικά καπνισμένο, άφηνε στον ουρανίσκο μια επίγευση που μπέρδευε με μπείκον, ενώ η γλύκα της μελιτζάνας ταίριαζε απόλυτα με το ελαφρά πικάντικο κάπνισμα του χελιού.

Η δεύτερη επιλογή, spaghetti -νούμερο 10 παρακαλώ-, με αχινό. Ένα εξαιρετικό πιάτο, το οποίο δεν πρόλαβε να κάτσει στο τραπέζι για πολύ ώρα. Η επιλογή του συγκεκριμένου ζυμαρικού αποδείχτηκε σωστά μελετημένη, καθώς στην πιρουνιά στεκόταν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα ο αχινός, έναντι επιλογών με μεγαλύτερο πάχος ζυμαρικού. Al dente 10/10, για ένα από τα καλύτερα πιάτα που έχει φάει η στήλη τους τελευταίους μήνες.

→ Αν πάτε στο Άργουρα, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Το Chez Lucien δεν αποτελεί ακόμα ένα bistro που απλώς αυτό-τοποθετείται στο χώρο της γαλλικής γαστρονομίας. Από το 2002, όταν και άνοιξε, αποτελεί έναν από τους πλέον αυθεντικούς και ειλικρινείς εκπροσώπους της. Πρώτα υπό τη διεύθυνση του Λουσιέν Λεσκάν και της συζύγου του, της Αγάθης, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν λίγα χρόνια. Στη συνέχεια, σε μια ενδιαφέρουσα σύμπραξη με το Bios που δυστυχώς κράτησε λίγο. Πλέον, υπό τη διεύθυνση των νέων του ιδιοκτητών, - στο μικρό χώρο της Τρώων - το Chez Lucien συνεχίζει, με πυξίδα την έμφαση στην καλή πρώτη ύλη και τα λίγα και καλοδουλεμένα πιάτα.

Chez Lucien (Τρώων 32, Άνω Πετράλωνα)

To πλήρες όνομα του, Le Petit Bistrot - Chez Lucien La Brocherie, φανερώνει και αυτό την ειλικρίνεια του χώρου. Μία μικρή σάλα, με 6-7 τραπέζια μέσα και άλλα τόσα έξω, τοίχοι σε χρώμα vieux rouge, με μαύρα στοιχεία. Art nouveau ατμόσφαιρα, σε μια συνοικιακή γωνιά των Πετραλώνων, που σε ταξιδεύει ακαριαία στη γαλλική πρωτεύουσα.

Η στήλη επισκέφθηκε τον χώρο τις ημέρες με τις έντονες νεροποντές, και νομοτελειακά επέλεξε να ξεκινήσει το δείπνο της με την κλασική γαλλική κρεμμυδόσουπα (Soupe à l'Oignon Gratinée) με κρουτόν και τυρί gruyère, που ήρθε σαν βάλσαμο. Δοκίμασε αρχικά με καχυποψία - λόγω πρώτης ύλης - και ξαναδοκίμασε, καθώς της άρεσαν - τα σαλιγκάρια με το βούτυρο, το σκόρδο και το ψιλοκομμένο σχοινόπρασο (Escargots à la Bourguignonne) - γενικά, δεν είμαι του… σαλιγκαριού. Στο τραπέζι εθεάθει και μια πράσινη σαλάτα με βινεγκρέτ μελιού και κατσικίσιο τυρί, πριν καταφθάσει το βαρύ πυροβολικό του μαγαζιού.

Η στήλη επέλεξε το Café de Paris, ζητώντας το Entrecôte (από dry-aged Charolais πλέον από το Carnicero, για το οποίο έχουμε μιλήσει παλαιότερα) που είναι η βασική κοπή του πιάτου, να αντικατασταθεί από το Filet Mignon, που το μαγαζί χρησιμοποιεί σε άλλο πιάτο του, συνοδεία με τις κλασσικές τηγανιτές πατάτες. Εξαιρετική ως εναλλακτική και οι πατάτες dauphinois. Ψήσιμο μέτριο, το οποίο τηρήθηκε ευλαβικά από τη κουζίνα. Άλλωστε η ποιότητα των κρεάτων του Carnicero, είναι δεδομένη, για αυτό και η στήλη τα επιλέγει και για το σπίτι.

Αν δεν είστε του μοσχαριού, υπάρχει και η κλασική συνταγή της πάπιας κονφί (Confit de Canard), με το μέγεθος των μερίδων να είναι τόσο-όσο, για να απολαύσετε τον πλουραλισμό των γεύσεων, χωρίς να υπερβείτε τις αντοχές σας.

Η βραδιά μπορεί να κλείσει μια μια εξαίσια Crème Brûlée ή ένα σουφλέ σοκολάτας. Η στήλη επέλεξε το δεύτερο, της άρεσε, αλλά δεν το φωτογράφησε.

→ Αν πάτε στο Chez Lucien, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Όπως θα έχετε καταλάβει οι παλαιότεροι φίλοι, η στήλη αρέσκεται στο να «ανακαλύπτει» μικρά γαστρονομικά διαμάντακια. Για ένα τέτοιο θα μιλήσουμε και σήμερα, στον Κεραμεικό. Το Κορόβα, είναι ένα καφενείο που αν περάσεις απέξω, δε θα το προσέξεις. Μέγα λάθος, καθώς ανήκει στην γενιά των καφενείων του κέντρου, όπως το Ραφίκι στο Βοτανικό, τα οποία έχουν επενδύσει σε ένα μικρό αλλά συμπαγή κατάλογο που με λίγη τύχη, κρύβει εκπλήξεις. Και εδώ είμασταν τυχεροί. Όσο για το κοινό του; Ανάμικτο. Αρκετή νεολαία, λίγες πιο ώριμες παρέες, όλοι με ποτά και μπίρες στο χέρι - με αρκετή ζωντάνια.

Κορόβα (Κεραμεικού 93-95, Αθήνα)

Οι επιλογές του μενού χαρακτηρίζονται από πιάτα με απλά βασικά υλικά, αλλά με twist στα τελειώματα. Από τα ορεκτικά, η στήλη επέλεξε τις baby πατάτες με το σουτζούκι και κρέμα τυριού. Στη πραγματικότητα η πατάτα εδώ αποτελεί ισορροπιστή και όχι πρωταγωνιστή, καθώς δένει αρμονικά στον ουρανίσκο τις έντονες γεύσεις από τα δύο άλλα βασικά υλικά του πιάτου.

Πολύ καλή και δροσερή η καπνιστή φακοσαλάτα, η οποία συνοδεύεται με ξύγαλο. Η στήλη δοκίμασε και το ψητό ταλαγάνι με τη μαρμελάδα σύκο, που του πάει πολύ.

Για τη μέση μπορείτε επίσης να διαλέξετε το πεϊνιρλί. H παρέα το πήρε με απάκι Ηρακλείου, αλλά βγαίνει και καυτερό, με σουτζούκι. Αν διαλέξετε κάποια από τα αποστάγματα του μαγαζιού, θα ταιριάξει και η καπνιστή πέστροφα με τη φάβα.

Η έκπληξη όμως δεν ήταν στα πρώτα, αλλά ήρθε λίγο αργότερα - όταν προσγειώθηκε στο τραπέζι το πελμένι. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό γεμιστό ζυμαρικό από τη Ρωσία. Φανταστείτε το σαν ένα μπαμπάτσικο ραβιόλι, με πιο έντονη την αίσθηση του ζυμαρικού από το ιταλικό αδελφάκι του. Πρόκειται για απόλυτη umami γεύση και αίσθηση!

Η στήλη δοκίμασε και τα αξιοπρεπή σιουφιχτά, με κρέμα μελιτζάνας, βασιλικό, ντοματίνια και ξύγαλο, το οποίο όπως καταλαβαίνετε παίζει πολύ.

Για το σβήσιμο, δείτε τη πορτοκαλόπιτα με γκανάς σοκολάτας και παγωτό.

→ Αν πάτε στο Κορόβα, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα μερικών εβδομάδων, η στήλη επιστρέφει στην πόλη της και ανακαλύπτει πως μοιάζει μια χασαποταβέρνα το 2021. Το Γκαστόνε, άνοιξε τις πόρτες του με την επανεκκίνηση της εστίασης, τον περασμένο Μάϊο, και αποτελεί το πιο πρόσφατο εγχείρημα της ομάδας πίσω από το Cookoovaya - η οποία, θυμίζω, τρέχει και το new age γυράδικο Hoocut.

Γκαστόνε (Πραξιτέλους 43, Αθήνα)

Το σημείο του μαγαζιού; Kεντρικότατο, στην Πραξιτέλους, στη καρδιά της πόλης. Στο εσωτερικό επικρατούν τα urban rustic στοιχεία, με τον μεγάλο πίνακα-μενού τύπου diner να ξεχωρίζει στο βάθος, μαζί με τις σούβλες!

Πριν η στήλη επισκεφτεί τον χώρο στα μέσα του καλοκαιριού για πρώτη φορά, είχε καταλάβει ότι υπήρχε ξεκάθαρη πρωταγωνίστρια στο μενού. Η Γουρουνοπούλα. Εξαιρετικά ψημένη λιχουδιά, που κόβεται σε μικρά byte-size κομμάτια. Το "κράτς" που ακούγεται στον ουρανίσκο σας, είναι αποτέλεσμα σωστού ψησίματος και αγάπης από την ομάδα. Σερβίρεται με πατάτες ψητές, που έχουν "τελειώσει" ακριβώς από κάτω από τη σούβλα, παίρνοντας τις ευλογίες και τα αρώματα της. Δυστυχώς, το πιάτο ήταν τόσο καλό, και η παρέα τόσο πεινασμένη, που η στήλη δεν πρόλαβε καν να βάλει φωτογραφία. :(

Στο Ψωμί, όπως λέει το Gastone, υπάρχουν αρκετές επιλογές - η στήλη δοκίμασε το hot dog μαύρου χοίρου με σπιτική κέτσαπ, λιωμένο τυρί και flakes κρεμμυδιού - εξαιρετικό!

Η στήλη δεν έχει δοκιμάσει ακόμα το burger, το οποίο προσφέρεται με ξεψαχνισμένο κοτόπουλο, ρώσικη σαλάτα και κρέμα από καλαμπόκι, ενώ από το μενού δεν λείπουν, surprise surprise, τα Sandos!

Από τη σχάρα, η στήλη επέλεξε και προτείνει τα χοιρινά μπριζολάκια, τα οποία έρχονται φιλεταρισμένα στο τραπέζι, ενώ για την μέση επέλεξε τη γνώριμη από το Base Grill, φωλιά από πατάτες με αυγά (οι αφοί Λιάκοι του Base Grill είναι τα 2/4 της ομάδας). Το μενού ολοκληρώθηκε με το ταρτάρ στεπικής αγελάδας, που έρχεται περασμένο από τη μηχανή του κιμά και συνδυάζεται με γιαπωνέζικη μαγιονέζα, πιάτο που διακρίνεται για την πλούσια γεύση και την ιδιαίτερη υφή του.

Η στήλη προτίμησε να συνοδέψει το δείπνο της με μια Happy Brewers East Coast IPA, μπύρα με ισορροπημένο σώμα, έντονη επίγευση και όμορφη πικράδα - IPA γαρ - που κρατάει.

Αν πριν φύγετε θελήσετε να “ξεπλύνετε” τη γεύση του κρέατος, οι λουκουμάδες κλέβουν την παράσταση - από τις επιλογές των γλυκών-, σε μέγεθος και γεύση.

→ Αν πάτε στο Γκαστόνε, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα.

Όχι η στήλη δεν έπαθε εαρινή νοσταλγία, ούτε πρόκειται για κάποιο ξεχασμένο post. Ακόμα και αν μπήκαμε επισήμως στο φθινόπωρο, αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τα Σαββατοκύριακα και τα επερχόμενα τριήμερα για να κάνουμε μικρές αποδράσεις, για χαλάρωση και ωραίο φαγητό. Άλλωστε, υπάρχουν πολλοί κοντινοί προορισμοί που ενδείκνυνται για αυτό το σκοπό. Ένας τέτοιος, είναι και η Tζια ή Κέα -μόλις μια ώρα από την Αττική, από το λιμάνι του Λαυρίου -, στην οποία μας ξεναγεί ο φίλος και foodie Νίκος Λεβαντής (@niklevantis) - που η στήλη πιστεύει ότι τον θυμάστε από την περιπλάνηση στα καλύτερα παγωτατζίδικα και τζελατερίες της Αθήνας

Οι πρώτες μνήμες από το νησί, η αρχή

Μπιφτέκια και απλά βρασμένες τοπικές πατάτες μαζί με ολόκληρες ξεφλουδισμένες ντομάτες. Όλα τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο, με χύμα αλάτι και πιπέρι, κατάλληλα πακεταρισμένα για να φάει μια σειρά από κόσμος κατά τη διάρκεια της παραμονής μας σε μια από τις παραλίες του νησιού. Αυτή είναι η πρώτη «γαστρονονομική» ανάμνηση από τη Τζιά σε μια εποχή, 30 χρονια πριν, που ζήτημα να υπήρχαν πάνω από δύο εστιατόρια, η ψαροταβέρνα Αρίστος στο Βουρκάρι και η κυρα-Κούλα απέναντι από το δημαρχείο στη Χώρα. Having said that, αν και η Τζια δεν ειναι γαστρονομικός προορισμός, έχει σίγουρα εξελιχθεί πολύ με τα χρόνια και έχει αποκτήσει στίγμα που αξίζει να εξερευνηθεί.

Τα Πουλαράκια (Κάτω μεριά, Κέα)

Πρόκειται για ένα καφενείο-μεζεδοπωλείο στην πλατεία της Κάτω Μεριάς, απλό με 5-6 πιάτα. Αλλά τι πιάτα! Γυρνώντας από την εξόρμηση στον αρχαιολογικό χώρο/παραλία της Καρθαίας, το κοκκινιστό Βετούλι από ντόπια γίδα σερβιρισμένο πάνω σε ενα βουνό από τηγανητές πατάτες, σου έρχεται σα βάλσαμο. Ίσως μόνο στη μέση του πουθενά, σε ένα μικρό μαγαζί λίγων τετραγωνικών μπορείς να βρεις ένα τέτοιο γευστικό αριστούργημα. Τα αμπελοφάσουλα, μαζεμένα το ίδιο πρωί (νωρίτερα, στο «πήγαινε» τους είχα δει να τα καθαρίζουν), αλλά και η μανιταρόπιτα συνόδευσαν το κύριο πιάτο επάξια.

Ο Παπαρούνας (Πλατεία Αγ. Ελευθερίου, Ιουλίδα, Κέα)

Η Κέα, αν μη τι άλλο, έχει πολύ καλό κρέας. Τα ζώα τα βλέπεις να βόσκουν ελεύθερα καθώς κινείσαι στο νησί. Η Λόζα είναι ένα αλλαντικό από καθαρό κρέας χοιρινού, αρκετά γνωστό στις Κυκλάδες, αλλά με μικρές αλλαγές ειδικά επεξεργασμένο εδώ με Μαυρούδι (τοπικό κρασί) και Θρούμπι (ένα μπαχαρικό που θυμίζει μια πιο πικάντικη εκδοχή του θυμαριού - σίγουρα κάπου θα βρεις να πάρεις και μαζί!). Αξίζει να το δοκιμάσεις, και το καλύτερο μέρος για να το κάνεις είναι ο Παπαρούνας στη χώρα. Έχει ένα μενού που συνδυάζει παραδοσιακά πιάτα, αλλά και πιο ψαγμένους συνδυασμούς που δείχνουν μια διάθεση αναζήτησης. Το καρπάτσιο Λόζας με σως ακτινίδιου είναι ένα τέτοιο πιάτο. Η πικάντικη καπνιστή Λόζα αναδεικνύεται απίστευτα με τη γλυκιά, αλλά και ξινή επίγευση του ακτινίδιου. Η σαλάτα Ιουλίς πάλι με λόζα, σύκο και γραβιέρα και οι κολοκυθοκεφτέδες με σως γιαουρτιού σε κάνουν απλά να θες να δοκιμάσεις όλο τον κατάλογο, ανοίγοντας την όρεξη για περισσότερες γνήσιες γεύσεις όπως και αυτές.

Πανόραμα Café (Ιουλίδα, Κέα)

Παραμένοντας στη χώρα, στα 150 μέτρα από τον Παπαρούνα, θα βρεθείς στο Πανόραμα. Εδώ θα σταθείς για να απολαύσεις τη μοναδική αμφιθεατρική θέα του, παρέα με ένα κομμάτι λαχταριστό γαλακτομπούρεκο. Γνώμη μου, πως δε χρειάζεται να δεις κάτι άλλο από τον κατάλογο, αυτό αρκεί. Άντε, να το συνοδεύσεις με έναν ελληνικό καφέ. Είναι άλλωστε το παλαιότερο και πιο κλασικό ζαχαροπλαστείο της χώρας και του αρμόζει αντίστοιχη αντιμετώπιση.

Το Τυρακείον (Πιάτσα Ιουλίδας, Κέα)

Το ξινό και η κοπανιστή είναι δύο προϊόντα από τυρί που επίσης συνθέτουν τη γευστική ιδιαιτερότητα του νησιού. Στο Τυράκειον, μέσα στη στοά της πιάτσας, θα τα βρεις μαζί με πολλά άλλα τυριά και γαλακτοκομικά προϊόντα, σε μια προσπάθεια σύγχρονης εμπορικής προώθησης που γίνεται από ντόπιους παραγωγούς. Το Τυράκειον όμως, είναι και ο κορυφαίος προορισμός για παγωτό, με ευφάνταστες γεύσεις, όπως φραγκόσυκο, αρμπαρόριζα, κανταΐφι, ρυζόγαλο και άλλες πιο κλασικές. Δε πρέπει να φύγεις χωρίς να έχεις δοκιμάσει και το παγωτό Πτι-Μπερ, δε θα πω περισσότερα γι’ αυτό. Καμιά φορά, η φαντασία είναι από μόνη της αρκετή!

Κύλιξ (Ιουλίδα, Κέα)

Πριν αποχωρήσει η αφήγηση από τη Χώρα, στις σύγχρονες και πιο μοντέρνες προσπάθειες του νησιού, εντάσσεται το εστιατόριο Κύλιξ. Το Λαβράκι του που συνοδεύεται από ζεστή σαλάτα Νισουάζ, με χόρτα και σάλτσα βουτύρου με Μαυρούδι, είναι ένα πιάτο-ορόσημο, στο οποίο στέκεσαι με προσοχή. Μεταξύ άλλων, αξίζουν και τα μπρουσκέτα του με φέτα, θυμάρι και τρούφα ή με λευκό ταραμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Αυθεντικές γεύσεις, αλλά με μια διαφορετική, πιο επίκαιρη προσέγγιση που δε χάνει το σεβασμό της στην παράδοση και τη γευστική σου μνήμη.

Αρίστος (Βουρκάρι, Κέα)

Στο Βουρκάρι, ηγετική θέση έχει ο Αρίστος, ο οποίος χρόνια τώρα εξυπηρετεί τα ιστιοπλοϊκά που έρχονται εκεί μπροστά στη μαρίνα. Σε αυτόν θα βρεις αναμενόμενα φρέσκο ψάρι για να διαλέξεις, σε ένα μενού κλασικής ψαροταβέρνας, η οποία όμως εξυπηρετεί και γούστα που προτιμούν το κρέας. Αξίζει να προσέξεις τα πιάτα ημέρας, που προκύπτουν ανάλογα την ψαριά. Αγαπημένο μου πιάτο είναι οι κοκκινιστές σουπιές με χόρτα, αλλά και το κατάμαυρο ριζότο από μελάνι σουπιάς με μύδια και χταπόδι. Αν αυτά δεν είναι αρκετά, από το ψήσιμο της τηγανητής πατάτας μπορεί να βεβαιωθεί κανείς για την «Άριστη» ποιότητα της μαγειρικής του.

ACQUA (Βουρκάρι, Κέα)

Έχοντας εξοκείλει λίγο από τις τοπικές γεύσεις, δε μπορεί να περάσει απαρατήρητη η λεπτή ζύμη πίτσας του Acqua στο Βουρκάρι. Αυτό το «islanders inn» έχει μια κλήση προς την Ιταλική κουζίνα και κάνει εξαιρετική πίτσα, για τους λάτρεις του είδους. Και αν το «take away» είναι μια πρακτική που δε συνάδει τόσο με τον τρόπο ζωής σε ένα νησί, η εμπειρία αποκτά γερή δόση «Τζιάς» αν αποφασίσεις να φας σε ένα σημείο με ωραία θέα, όπως ο λόφος με το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, ή αν είσαι πιο τολμηρός περπατώντας μέχρι το φάρο του Αγίου Νικολάου. Πάντως, από τον κατάλογο λείπει η επιλογή πιο τοπικών γεύσεων. Τόσα τυριά, τόσα αλλαντικά -είτε απλώς λίγο Θρούμπι-, θα μπορούσαν να κάνουν σημαντική διαφορά.

→ Αν o “δρόμος” σας σας βγαλει προς την Κέα και φάτε σε κάποιο από τα μέρη που δοκίμασε η στήλη, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή απόδραση και καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Η στήλη ζητά συγνώμη για την απρόσμενη (μικρή) παύση. Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν ιδιαίτερη και απαιτητική, στη συμπρωτεύουσα. Η στήλη συνάντησε από κοντά φίλους και συνεργάτες μετά από καιρό. Δεν θα κρυφτώ, μου έχει λείψει η αίσθηση των live events. Όπως σε όλους, ίσως και λίγο παραπάνω. Πιο πολύ όμως μου έκανε εντύπωση πως αρκετοί μου μίλησαν για το newsletter. Άλλος το περιμένει για να κανονίσει που θα πάει το Σαββατόβραδο του, μια φίλη για το Google Maps που pinάρουμε όλα τα μέρη που δοκιμάζουμε. Ένας ακόμα φίλος ελπίζει ότι στο μέλλον θα γράφω λιγότερο για downtown μαγαζιά, καθώς μένει στα βόρεια. Με κάνατε και χαμογέλασα πολλές φορές, και ας μην το είδατε, γιατί φορούσα μάσκα. Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα μαζεμένα, στοιβαγμένα σε λίγες μέρες, πολλά όμορφα λόγια για αυτή εδώ τη προσπάθεια. ❤

Η στήλη προφανώς και δεν σας ξέχασε όσο ήταν στη Θεσσαλονίκη. Κάθε άλλο. Δοκίμασε μέρη, γεύσεις και διαφορετικές μαγειρικές φιλοσοφίες και έχει κρατήσει σημειώσεις. Μερικοί φίλοι της στήλης ρώτησαν την άποψη μου για το Tarantino, και το κατά πόσο είναι το καλύτερο burgerάδικο της πόλης. Αν και γεννήθηκε την Άνοιξη του 2018, στα Λαδάδικα - δεν το είχα δοκιμάσει, μέχρι τη προηγούμενη εβδομάδα…

Tarantino (Ερνέστου Εμπράρ 5, Θεσσαλονίκη)

Industrial-pop χώρος που θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει σε ένα μικρό στενό του Williamsburg, στο Brooklyn. Η γυάλινη είσοδος είναι ντυμένη με διάφορα μικρά και μεγαλύτερα αυτοκόλλητα, από μέρη που έχει ταξιδέψει η ομάδα, ή από διπλανά - συνοικιακά - μαγαζία. Ο μέσα χώρος είναι περιορισμένος, αλλά το μαγαζί έχει στον πεζόδρομο ακριβώς μπροστά, παρεΐστικα τραπέζια πικνίκ, δείγμα ότι το μαγαζί στοχεύει στις μεγάλες παρέες που θα έρθουν, ή που θα δημιουργηθούν πάνω από το φαγητό.

Ο κατάλογος έχει αναμενόμενο πρωταγωνιστή: τα burgers. Όλα έρχονται με μπιφτέκια από κρέας black angus στα 175gr -βάρος ιδανικό για να χορτάσεις με ένα, χωρίς να σκάσεις- και αφράτα ψωμάκια τύπου μπριός.

Η στήλη δοκίμασε το Jack Burger, με τυρί τσένταρ, σως Jack Daniels, τραγανό bacon, ντομάτα, δικές τους πίκλες και λίγη πρασινάδα. Το burger ήταν ζουμερό, ενώ η αντίθεση στις υφές μεταξύ του bacon και πίκλας του πάει πολύ. Μου θύμισε (λίγο) το λονδρέζικο Patty&Bun. Προσωπικά, θα του έβαζα λίιιιγο περισσότερη σως, για να κάνει πιο έντονη την παρουσία της – δεν την “άκουσα” όσο θα ήθελα 😊 - και να μην επικαλύπτεται τόσο από τις υπόλοιπες γεύσεις.

Για συνοδευτικό επιλέχθηκε η πατάτα η σωστή (wedges), έναντι των απλών και της γλυκοπατάτας, που επίσης έχει το μενού. Οι wedges πλατσούρησαν μέσα στην Truffle Mayo, που τους ταίριαξε πολύ.

To drink pairing έγινε επιτυχημένα με μια BrewDog PUNK IPA, σκωτσέζικης προέλευσης.

Όταν η στήλη επιστρέψει, θα δοκιμάσει το Surf & Turf Burger που συνδυάζει το black angus μπιφτέκι με ψητές γαρίδες, sweet chili σως, Japanese mayo και βλαστάρια φασολιών.

Tip: αν φτάσετε στο Tarantino με το ποδήλατο δικαιούστε 10% έκπτωση στη παραγγελία σας 😉

→ Αν πάτε στο Tarantino, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Ένας αγαπημένος σεφ, ένας σχετικά νέος προορισμός στην καρδιά της Πλάκας και οι τελευταίες μέρες με τις πιο φθινοπωρινές θερμοκρασίες, δημιούργησαν τον ιδανικό συνδυασμό για να συνεχιστούν οι γαστρονομικές περιπλανήσεις της στήλης, που δεν κρατιόταν να ξαναβγεί στην γύρα, μετά την επιστροφή της από τις διακοπές!

Samano Radio Restaurant (Πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας 3, Αθήνα)

Ο λόγος για το πιο πρόσφατο γαστρονομικό εγχείρημα του “Θείου Λεωνίδα”, κατά κόσμον Λεωνίδα Κουτσόπουλου, που άνοιξε τις πόρτες του τον περασμένο Μάιο και αποτελεί το αδελφάκι του Samano στην Αντίπαρο. Το Αθηναϊκό Samano περιγράφεται ως μουσικό εστιατόριο, όχι κατ’ ευφημισμό αλλά επί της ουσίας, αφού εκτός από το όνομά του, που είναι εμπνευσμένο από το τραγούδι “Fortino Samanο” (του Θανάση Παπακωνσταντίνου) και τη μουσική διεύθυνση (αν δε το προσέξατε), το υπόγειο του εστιατορίου στεγάζει ένα κανονικό ραδιοφωνικό studio, από το οποίο εκπέμπει τις μουσικές του το Samano Radio. Μπορείτε να συντονιστείτε με τα ηχητικά του vibes μέσω του https://samano-radio.gr/.

Το ίδιο το εστιατόριο, όπως και ο Θείος Λεωνίδας, είναι πολύ φιλόξενο. Η σάλα του είναι μικρή και θα νιώσεις γρήγορα άνεση και οικειότητα, το εσωτερικό του ατμοσφαιρικό, ενώ η μουσική υπόκρουση κινείται στον άξονα ανάμεσα στο Greek Folk και το Ελληνικό Ροκ.

Μικρός είναι και ο κατάλογος με τα πιάτα, που όμως είναι διαλεγμένα ένα, ένα και περιλαμβάνουν επιλογές από κρύα ορεκτικά, μέχρι ψαρικά και πιάτα με κρέας -με μία μικρή έμφαση στα πρώτα. Προσεγμένο είναι και το ψωμί, που έρχεται ολόφρεσκο από το KORA Bakery, στο Κολωνάκι, για το οποίο διαβάσατε εδώ από τον περασμένο Φεβρουάριο. Η στήλη δοκίμασε από ορεκτικά το τζατζίκι αβοκάντο - με ρέβα, κολίανδρο και αυγοτάραχο, chives, αγγούρι και σκόρδο -πιάτο που αποδείχτηκε απρόσμενα δροσιστικό και αναμενόμενα σκορδάτο.

Μαζί του έφτασε και το ceviche γαρίδας, σερβιρισμένο μαζί με αλμύρα, finocchio, πικάντικο καλαμπόκι και γρανίτα αγγούρι-σελίνο. Αυτή η τελευταία, απογείωσε με μια ιδιαίτερη δροσιά το πιάτο, λειτουργώντας ως αντίβαρο στο - όντως πικάντικο - καλαμπόκι.

Από τα κυρίως, το ριζότο με αυγοτάραχο, μοσχολέμονο και γραβιέρα Νάξου, επιβεβαίωσε τον κανόνα που λέει πως η νοστιμιά κρύβεται στην απλότητα.

Εξαιρετικά ψημένο ήρθε το brisket μόσχου, παρέα με καμένο κρεμμύδι, φασολάκια haricot και ίσως τον καλύτερο πουρέ που έχει δοκιμάσει εδώ και καιρό η στήλη, από το “περιβόητο” παστινάκι (όσοι παρακολουθούν φανατικά Master Chef, ξέρουν…).

Το σέρβις ήταν φιλικό, με μόνη αστοχία τη μη αλλαγή πιάτων από τα πρώτα στα κυρίως και με δεδομένη τη φιλοσοφία του μαγαζιού (και του newsletter βεβαίως, βεβαίως!) που θέλει όλα τα πιάτα είναι στη μέση, το brisket οριακά δεν κολύμπησε στο ζωμό από το ceviche, που υπήρχε ήδη στο πιάτο. Το γεύμα έκλεισε με το γλυκό ημέρας. Ένα πειραγμένο σου, με λαχταριστό μείγμα καραμέλας και σοκολάτας, βραχάκια σοκολάτας και παγωτό βανίλια!

Όσο για τα ποτά, η στήλη επέλεξε από τα cocktails το "Uncle Leo" (τι άλλο!), με τεκίλα, πράσινη πιπεριά, γιαπωνέζικο καυτερό λικέρ και αρακά.

→ Αν πάτε στο Samano Radio Restaurant, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Αχ, πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη. Αυτή η ωραία εποχή που πολλοί αρχίζουν τα καλό χειμώνα, τα κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, τα κεφάλια μέσα, και λοιπά “χαριτωμένα”, που κανονικά θα έπρεπε να διώκονται ποινικά. Η στήλη ελπίζει να περάσατε ένα όμορφο Αύγουστο, κι αν έτυχε και προτιμήσατε για τις διακοπές σας κάποιο από τα νησιά για τα οποία γράψαμε το προηγούμενο διάστημα και φάγατε όμορφα, ακόμα καλύτερα! Ανεξάρτητα από το πως επιλέξατε να περάσετε τις διακοπές σας, η στήλη εύχεται να ξεκουραστήκατε και να γεμίσατε μπαταρίες για έναν έντονο - γαστρονομικά- χειμώνα!

Το Ψάρι (Χαλκιδικής 52, Βοτανικός)

Παρόλο που το συνηθισμένο αντανακλαστικό όταν σκεφτόμαστε ψαροταβέρνες είναι τα μαγαζάκια με ξύλινα τραπέζια δίπλα στη θάλασσα, στην Αθήνα υπάρχουν ορισμένοι εξαιρετικοί προορισμοί για ψάρι σε λιγότερο αναμενόμενες γειτονιές. Μία τέτοια περίπτωση είναι “Το Ψάρι” –όνομα και πράγμα- στον Βοτανικό. Χωμένο σε στενάκι, εκτός των μεγάλων εμπορικών δρόμων της περιοχής, η σάλα του έχει αέρα παλιού καφενείου, όμως το highlight είναι ο όμορφος και ήσυχος κήπος, που περνώντας το κατώφλι της μεγάλης ξύλινης πόρτας, θα σε κάνει να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι δίπλα στο κέντρο της Αθήνας. Όπως σε άλλα αντίστοιχα μεζεδοπωλεία η επιτυχία εντοπίζεται στην αγάπη του ιδιοκτήτη και ο κ.Χριστόφορος μπορεί να προέρχεται επαγγελματικά από τον χώρο της φωτογραφίας, όμως είναι μερακλής, ερασιτέχνης ψαροντουφεκάς, που αντιμετωπίζει “Το Ψάρι” σαν παιδί του. Το μενού έχει μία πλούσια, αλλά καλά κουρδισμένη ποικιλία από ορεκτικά και ψαρομεζέδες, με twist. Για παράδειγμα στον κατάλογο θα βρείτε από το κλασσικό καλαμαράκι (τηγανητό ή γεμιστό ψητό), κρητικά καλτσούνια που συνοδεύονται με τσάτνεϊ ντομάτας και μάγκο, μέχρι λαχματζούν με ψάρι! Ωραίες επιλογές από αλίπαστα, προσεγμένο τηγάνι και έμφαση στην πρώτη ύλη. Από τα πρώτα, η στήλη δοκίμασε και προτείνει τον ντάκο “τούρτα” -με βάση από χαρουποκούλουρο, δροσερή ντομάτα και μους φέτας -, καθώς και το χταπόδι πικάντικο πάνω σε βελούδινο πουρέ κόκκινης φακής, με σόγια, chilli και σινάπι.

Από τα ψαρικά εξαιρετική είναι η “γούνα”. Πρόκειται για σκουμπρί λιαστό και καπνιστό, ελαφρώς ψημένο, ενώ αν πετύχετε στο μενού τα χτένια, δοκιμάστε τα χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα έρθουν ψημένα όσο πρέπει, με λαδολέμονο, πάνω σε βοτσαλάκια!

Τip: Σε περίπτωση που ο δρόμος σας, σας βγάλει προς Το Ψάρι πιο χειμώνα, να πάρετε οπωσδήποτε την ψαρόσουπα Είναι βελουτέ και με γερά κομμάτια ψαριού.

→ Αν πάτε στο Ψάρι, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instragram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα καλησπέρα,

Το καλοκαιρινό newsletter συνεχίζει και ολοκληρώνει το ταξίδι του σήμερα στη Σίφνο. Η στήλη επισκέφτηκε το νησί στα μέσα του Ιουλίου και τίμησε δεόντως τις παραλίες, τα σοκάκια της Απολλωνίας και τα γαστρονομικά μονοπάτια του νησιού. 

Ιδού 3 επιλογές για τη must-visit λίστα σας, αν επισκεφτείτε το νησί!

Ω3 (Πλατύς Γιαλός)

Το Ω3 είναι ένα εστιατόριο που ειδικεύεται στα θαλασσινά. Και είναι τόσο ξεχωριστό, που ακόμα και ο “πολύς” Jeff Bezos, στο πρόσφατο πέρασμά του από τη χώρα μας, έκανε μια στάση για να το δοκιμάσει. Βρίσκεται στην παραλία του Πλατύ Γιαλού και θα χρειαστεί απαραίτητα κράτηση, καθώς η σάλα είναι περιορισμένη. Το Ω3 έχει δημιουργήσει μια πρωτοποριακή γαστρονομική εμπειρία όπου όλα τα πιάτα σερβίρονται σε στιλ tapas - πιάτα που μπορείτε να μοιραστείτε ενώ κάθεστε ο ένας δίπλα στον άλλο. Τα περισσότερα υλικά που χρησιμοποιούνται εδώ προέρχονται κατευθείαν από τον υποβρύχιο κόσμο της Σίφνου, ο οποίος, σύμφωνα με τους ντόπιους, περιέχει μερικά από τα καλύτερα ψάρια του Αιγαίου!

Στο μενού θα βρείτε -και να δοκιμάσετε οπωσδήποτε- τα μπισκότα γυλωμένης μανούρας & καπνιστής ρέγγας. Εκπληκτικό είναι και το ceviche γαρίδας με μους αβοκάντο και χυμό ντομάτας. Από τα κρύα, επίσης, μην παραλείψετε το Tiradito Ω3 (αχινός, γαρίδα, ψάρι και καβούρι). Περνώντας στα ζεστά πιάτα, επιλέξτε σίγουρα τα βασιλικά χτένια - σερβίρονται με μαύρο σκόρδο και τυρί Σαν Μιχάλη στον φούρνο. Και για να εισαγάγετε και τον υδατάνθρακα στην ψαροφαγία σας, το κριθαράκι καραβίδας με κρόκο Κοζάνης και ούζο.

Cantina (Κάστρο)

H Cantina είναι (σχεδόν) φετινή είσοδος στον γαστρονομικό χάρτη του νησιού. Σχεδόν φετινή, γιατί το μαγαζί έκανε σεφτέ στα τέλη του περασμένου Ιουλίου, το 2020, σε μια κουτσουρεμένη σεζόν 50 ημερών. Ο Γιώργος Σαμοΐλης, ωστόσο, μόνο νέος στο νησί δεν είναι, καθώς έχει γράψει ένδοξες σελίδες ως Executive Chef του Ω3, που είδαμε ακριβώς από πάνω. Η Cantina είναι στο Κάστρο, στη Σεράλια - απομονωμένο από το υπόλοιπο χωριό.

Στα + ο στόχος τους να μη λειτουργούν επιβαρυντικά ως προς το οικοσύστημα του νησιού. Σύμφωνα με τους ίδιους, το 90% των υλικών του καταλόγου προέρχονται από τη Σίφνο. Τα ψάρια είναι πιασμένα με ηθικά μέσα, τα κρέατα είναι ελευθέρας βοσκής και η κουζίνα χρησιμοποιεί όλα τα μέρη τους.

Στο μενού, που αλλάζει ανάλογα με την ημέρα, θα βρείτε περιορισμένες επιλογές - απόδειξη των παραπάνω. Την ημέρα που το επισκέφτηκε η στήλη, υπήρχε και επιλέχθηκε τόννος μαριναρισμένος (λογική sashimi), ταραμάς με βλήτα και πίκλες. Από τα ζεστά, επιλέξαμε κεμπάπ ψαριού τυλιγμένο σε αρνίσια μπόλια στα κάρβουνα, παρέα με σέσκουλα και μαυρομάτικα, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία από κάτω. Η στήλη δεν ενθουσιάστηκε με το τελευταίο, το κεμπάπ ψαριού δηλαδή - έμπλεκαν πολλές γεύσεις αντικρουόμενες στον ουρανίσκο μου και μπερδεύτηκα. Στον αντίποδα, τα παραδοσιακά μπριζολάκια και παϊδάκια αρνιού στο μαντέμι ήταν εξαιρετικά, τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως ψήσιμο. Η βραδιά έκλεισε με κιουνεφέ με παγωτό ξινομυζήθρα (!) και θυμαρίσιο μέλι.

Θα επανέλθουμε επόμενα καλοκαίρια, καθώς η Cantina έχει προοπτικές, αλλά ακόμα ψάχνει τον βηματισμό της.

Ταβέρνα Χρυσοπηγή (Χρυσοπηγή)

Μπορείτε να περάσετε όμορφα με φίλους και οικογένεια στη Χρυσοπηγή, καθώς πρόκειται για μια παραδοσιακή ταβέρνα στην παραλία. Ωραία επιλογή για όσους επισκεφθούν την παραλία για τη βουτιά της ημέρας, η οποία είναι αρκετά μεγάλη, ενώ η ταβέρνα μπορεί να είναι η βάση ανάμεσα στις βουτιές σας.

Το μενού έχει εξαιρετικές τηγανιτές πατάτες που κόβονται στο χέρι, τις οποίες πρέπει να δοκιμάσετε! Θα βρείτε επίσης κάποια τοπικά πιάτα, όπως το ξινολάχανό τους ή τις παστουρμαδόπιτες, αν ψάχνετε για κάτι διαφορετικό να φάτε. Η στήλη δοκίμασε και ένα πολύ ωραίο κοτόπουλο πανέ αλα κρεμ - με μπέικον - ξέρω, δεν είναι αυτό ακριβώς που περιμένεις σε μια ελληνική ταβέρνα, αλλά ήταν ωραίο!

Tip: Σε περίπτωση που θέλεις να κάνεις μία μίνι απόδραση στη Νάξο, εδώ θα βρεις τον απόλυτο οδηγό, για το ιδανικό τετραήμερο στο μεγαλύτερο και καλύτερο -αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας- Κυκλαδονήσι!

→ Αν δοκιμάσετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Disclaimer: Το μεγαλύτερο μέρος της παρούσας έκδοσης του newsletter δημιουργήθηκε με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, και πιο συγκεκριμένα ενός micro-robot που ονομάζεται JARVIS. Το τελικό κείμενο έχει ελεγχθεί από άνθρωπο. Τα πιάτα δοκιμάστηκαν από τον υποφαινόμενο.

Καλή όρεξη και καλές βουτιές!

@kalavros

Υ.Γ.1 Η στήλη παίρνει ρεπό, κατηφορίζει στο νησί της (στη Νάξο, ντε) για ξεκούραση και σχεδιασμό της νέας σεζόν. Θα επιστρέψουμε στις 2/9.

Υ.Γ.2  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Υ.Γ.3 Και μια με το Drone, παραλία Χρυσοπηγή - Σίφνος.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Συνεχίζοντας το island hopping, η δεύτερη στάση μας βρήκε στο νησί των Ιπποτών. Αν δεν έχεις επισκεφθεί ξανά τη Ρόδο, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα αντιληφθείς μετά την άφιξή σου κοιτώντας τα διάφορα μαγαζιά και τις ταμπέλες, είναι ότι το νησί έχει πολύ έντονο ethnic στοιχείο. Καμία κουλτούρα όμως, δεν φαίνεται να έχει αφήσει το γαστρονομικό της αποτύπωμα περισσότερο από την Ιταλική, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στις προτάσεις αυτού του τεύχους.

Μαυρίκος (Λίνδος, Ρόδος)

Για πολλούς Ρόδος ίσον Λίνδος, αφού κακά τα ψέματα ο παραδοσιακός οικισμός με το κάστρο και την θάλασσα από κάτω είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπία της Ελλάδας. Αφού επισκεφθείς την Ακρόπολη και βουτήξεις στα γαλαζοπράσινα νερά της ομώνυμης παραλίας ή του κόλπου του Αγ. Παύλου από την άλλη μεριά, η βόλτα στα γραφικά στενά θα σε βρει πεινασμένο. Ανάμεσα στα δεκάδες εστιατόρια, που θα χρειαζόμασταν μια ντουζίνα τεύχη για να τα (ανα)καλύψουμε, η στήλη έπαιξε safe επιλέγοντας την gastro-ταβέρνα του Μαύρικου -η οποία γράφει τη δική της ιστορία από το 1933, έχοντας κερδίσει στην πορεία 5-6 χρυσούς σκούφους, και άλλα τόσα ελληνικά και διεθνή βραβεία και επαίνους! Ο κατάλογός της πειραγμένος και συνδυάζει αρμονικά το κρέας και το ψάρι. Η στήλη ξεκίνησε με το εκπληκτικό Λινδιακό γαριδάκι κρασάτο, ψαρεμένο στον κόλπο του Αγίου Παύλου ακριβώς δίπλα. Σκέψου το σαν Συμιακό γαριδάκι, λίγο μικρότερο και γευστικότερο!

Δεύτερο “ορεκτικό” το φινόκιο φούρνου σε γλυκό κρασί, λιχουδιά ξεχωριστή με ένταση και χαρακτήρα, και τα πικάντικα γιαουρτομπιφτεκάκια, τα οποία αν και βρίσκονται στα ορεκτικά ταιριάζουν και ως "κυρίως" σε ένα τραπέζι που παίζει με επιλογές στη μέση. Το Ριζότο με μελάνι σουπιάς ήρθε σωστά μαγειρεμένο, ενώ το καλαμαράκι με σαφράν και παντζάρι που ολοκλήρωσε τις επιλογές ήταν ολόφρεσκο και γευστικό.

Κούκος (Ρόδος, Ρόδος)

Μισός ξενώνας, μισό εστιατόριο, στη φημισμένη γειτονιά του Νιοχωρίου, ο Κούκος αξίζει να τον ανακαλύψεις αν η βόλτα σου, σε φέρει προς το Καζίνο. Όντας εκτός του Κάστρου, είναι προστατευμένος από τον "τουριστικό άξονα" της πόλης, ενώ μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει την αφετηρία της περιπλάνησής σου, νοικιάζοντας κάποιο από τα ηλεκτρικά ποδήλατα ποδήλατα της Odix Retro Bikes που είναι ένα-δύο δρόμους πιο δίπλα, έχοντας πάρει πρώτα το brunch σου στα σκιερά τραπεζάκια του, δίπλα στο πλακόστρωτο. Η στήλη ξεκίνησε δοκιμάζοντας τα παραδοσιακά πιτάκια της Ρόδου, με χοντρό αλάτι, αντί για ψωμί, περιμένοντας την οφτή πατάτα φούρνου, με γιαούρτι και κολοκυθοκεφτέδες, τηγανισμένους όσο έπρεπε.

Τα μοσχαρίσια μάγουλα με μους μελιτζάνας, έλιωναν στο στόμα, και αν το δοκίμαζες με κλειστά τα μάτια νόμιζες ότι έτρωγες χιουνκιάρ! Αναπάντεχη έκπληξη ο κατάλογος των ποτών με την draft μπύρα Peroni. Η στήλη θυμήθηκε τα πανεπιστημιακά της χρόνια στην Αγγλία, στο γραφικό Canterbury, τότε που πήγαινε με την παρέα της στα Ιταλικά-αλυσίδες της High street της πόλης και συνδύαζε πίτσα με αντζούγια με τη συγκεκριμένη μπύρα. (αναστεναγμός)

Sole Giaguaro (Λαχανιά, Ρόδος)

Για να είσαι γραμμένος σε αυτό το newsletter θα υποθέσω ότι εκτός των άλλων παρακολουθείς και εκπομπές μαγειρικής. Αν το κάνεις, τότε μάλλον γνωρίζεις ήδη τον Ιταλό που κρύβεται πίσω από αυτό το εστιατόριο, αφού ο Τζιοβάνι Σκαράτζι ήταν ένας από τους πιο αγαπημένους μάγειρες της 5ης σεζόν του ελληνικού MasterChef. Το εστιατόριό του δεν θα το βρεις στην πόλη ή στην Λίνδο, αλλά στο νότιο κομμάτι του νησιού, στο όμορφο χωριουδάκι της Λαχανιάς (1.30 ώρα από το κέντρο, 30 λεπτά από τη Λίνδο), και η πετρόκτιστη και λευκοβαμμένη αυλή του με τα λουλούδια θα σου δώσει την εντύπωση ότι δεν έχεις βγει έξω για φαγητό, αλλά πως έχεις έρθει για να φας στο σπίτι ενός φίλου. Η στήλη δοκίμασε δύο από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της μαγειρικής του Τζιοβάνι, τα mini rigatoni –προφανώς χειροποίητα και ολόφρεσκα– με pesto άγριου σκόρδου, κρέμα από Πεκορίνο και τρούφα και την Porchetta –τραγανή και σιγομαγειρεμένη από το προηγούμενο βράδυ- με σαλάτα mizuna, ψητό κρεμμύδι και σως από πετιμέζι και ΚΡΑΤΣ από άλλο πλανήτη, δεν περιγράφω άλλο!!!

Τα κυρίως συνοδεύτηκαν το beef carpaccio, σε βάση ajo blanco, με φύλλα κάπαρης και διατηρημένα λεμόνια και το tartar μαγιάτικου, μαριναρισμένο σε kombucha, aioli, λάδι από nduja και tapioca chips.

Gossip: η στήλη πληροφορήθηκε πως ο Τζιοβάνι ετοιμάζεται για άνοδο στη πρωτεύουσα, και μάλιστα στο Κέντρο. Δεν θα πούμε περισσότερα τώρα, πέρα από το ότι ανυπομονούμε!

→ Αν αυτό το καλοκαίρι βρεθείτε στη Ρόδο και φάτε σε κάποιο από τα μέρη που δοκίμασε η στήλη, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Tip: Σε περίπτωση που θέλεις να κάνεις μία μίνι απόδραση στη Νάξο, εδώ θα βρεις τον απόλυτο οδηγό, για το ιδανικό τετραήμερο στο μεγαλύτερο και καλύτερο -αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας- Κυκλαδονήσι!

Καλές βουτιές και καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.

Καλησπέρα, καλησπέρα!

Καθώς πλησιάζουμε στην καρδιά του καλοκαιριού, η στήλη είπε να αφήσει την Αθήνα και να μεταφέρει τις γαστρονομικές εμπειρίες της, από πιο ανέμελες και ξέγνοιαστες τοποθεσίες. Πρώτη στάση για φέτος, το νησί της Σάμου, πατρίδα του Πυθαγόρα και του μοναδικού Ευπαλίνειου ορύγματος -η πρώτη σήραγγα στην ιστορία που ανοίχθηκε ταυτόχρονα από τις δύο μεριές, με ελάχιστη απόκλιση-, που ανήκει στη λίστα των μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Επειδή όμως εδώ περιμένεις να διαβάσεις για φαγητό και όχι για ιστορία, ακολουθεί το δικό μας γευστικό τρίγωνο από το νησί.

Το μαγαζάκι που λέγαμε (Πλατεία Μυτιληνιών, Σάμος)

Αν είσαι βορειοελλαδίτης, θα σου θυμίσει την Πλατεία της Ανθούλας στην Κρυοπηγή Χαλκιδικής, τόσο σαν σποτ, όσο και γαστρονομικά. Μια μικρή όαση στον καλοκαιρινό καύσωνα, με τραπεζάκια τακτικά βαλμένα κάτω από τον γέρο, δροσερό πλάτανο του χωριού. Αδιαμφισβήτητα οι άνθρωποι "κάνουν" τα μαγαζιά, θα συμφωνήσεις αν γνωρίσεις την υπέροχη και ζεστή κυρια που σε υποδέχεται και σε σερβίρει με περίσσια ευγένεια, τόση που νομίζεις ότι είναι ιδιοκτήτρια η ίδια. Προσπάθησε να πας με μεγαλούτσικη παρέα μόνο και μόνο για να μπορέσεις να δοκιμάσεις αρκετά από τα πιάτα, αλλά κυρίως το βασιλικό κότσι - πιάτο για δύο άτομα -, περιχυμένο με τη μουσταρδένια σαλτσούλα του.

Αν είσαι λάτρης των τυριών, θα χαρείς να ανακαλύψεις ότι οι ιδιοκτήτες εδώ φτιάχνουν το δικό τους παραδοσιακό κρεμώδες αρμόγαλο, που μοιάζει με το γαλοτύρι που τρώμε προς Γιάννενα. Πατατούλες κομμενες στο χερι, κεφτεδάκια τηγανητά που ξυπνάνε μνήμες και μαρουλάκι ζωντανό από τον μπαξέ τους. Guest εμφάνιση στον κατάλογο τα φασόλια τσιγαριστά με χοντροκομμένο κρεμμύδι και λιωμένα τυριά, -ΝΑΙ το εφαγα κατακαλόκαιρο και ήταν όνειρο και ΝΑΙ αν κλείσεις τα μάτια νομίζεις ότι τρως κρέας-, από την ίδια μαγείρισσα που τυλίγει με τα χεράκια της (το τονίζω), τα μαμαδίστικα ντολμαδάκια. Στο τελος, αν είσαι τυχερός και έχει προλάβει να βγει, θα φας το λαχταριστό deal closer, εκμέκ κανταΐφι!

Τριαντάφυλλος - Η μικρή πλατεία (Παλαιόκαστρο, Σάμος)

Λίγο πιο πάνω από τη γραφική πλατεία Παλαιοκάστρου, ακολουθείς το μονοπάτι που από μόνο του σε οδηγεί στο ταβερνάκι του Τριαντάφυλλου. Η στήλη βέβαια ζήτησε οδηγίες από τα ντόπια πιτσιρίκια, που παίζανε στην παιδική χαρά και ήταν παραπάνω από πρόθυμα να μας τις δωσουν, μέχρι και να μας οδηγήσουν στο μαγαζί αν το θέλαμε! Τραπεζάκια τακτικά βαλμένα σε ένα ανισόπεδο σοκάκι, με φυσική σκιά από την όμορφα πλεγμένη κληματαριά που βρίσκεται από πάνω σου. Το προτιμάμε για τα υπέροχα ψάρια και θαλασσινά -υπάρχουν πάντα και οι βασικές επιλογές σε κρέατα- επιλογές σε όστρακα μη αναμενόμενες, όπως φούσκες και ένα χταπόδι ξυδάτο που λιώνει στο στόμα.

Η στήλη δοκίμασε και το σαγανάκι πασπαλισμένο με μαυροκούκι -γενναία μερίδα-, τα πλούσια και κρεμώδη τυρομπαλάκια, τηγανισμένα στην εντέλεια, καθώς και την σπιτική τυροκαυτερή, παιχνιδιάρικη στο σερβίρισμα -εξαιρετικές πρώτες ύλες, πάντρεμα με το μοντέρνο, δε φοβάται να χρησιμοποιήσει micro greens σε ένα φαινομενικά απλό-παραδοσιακό πιάτο- και πικάντικη τόσο όσο.

Two Spoons (Πυθαγόρειο, Σάμος)

Η Σάμος μας βρήκε να την αποχαιρετούμε στο γραφικότατο λιμανάκι του Πυθαγόρειου - προσωπική άποψη ένα από τα πιο "βολτάρικα σημεία" του νησιού, που σφύζει από ζωή το καλοκαίρι - και συγκεκριμένα απολαμβάνοντας τον iced brew καφέ μας και την φυσική, παρακαλώ, βυσσινάδα μας (όπως την έκαναν οι παλιοί), στο πιο μοντέρνο "γλυκό" σποτ του χωριού, το Two Spoons, συνοδεία τραγανών μιλφέιγ, cheesecake με φρούτα του δάσους και παιχνιδιάρικων παγωτών! Αν το επισκεφθείτε πρωί θα δοκιμάσετε και αχνιστή μπουγάτσα!

→ Αν αυτό το καλοκαίρι βρεθείτε στη Σάμο και φάτε σε κάποιο από τα μέρη που δοκίμασε η στήλη, 99% θα βγάλετε φωτογραφία αυτό που τρώτε (στο 2021 ζούμε). Αν το βγάλετε, θα το βάλετε στο Instagram. Τέλεια, κάντε τη στήλη tag στο @kalavros (στο Instagram, το Twitter ή όποιο άλλο μέσο) και θα σας κάνω re-post. Deal.

Tip: Σε περίπτωση που θέλεις να κάνεις μία μίνι απόδραση στη Νάξο, εδώ θα βρεις τον απόλυτο οδηγό, για το ιδανικό τετραήμερο στο μεγαλύτερο και καλύτερο -αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας- Κυκλαδονήσι!

Καλές βουτιές και καλή όρεξη!

@kalavros

Υ.Γ  Όπως κάθε φορά, όλα τα μέρη που προτείνονται σε αυτό το issue, αλλά και όλα τα προηγούμενα, υπάρχουν και σε αυτό εδώ το Google Maps, για τη δική σας ευκολία. Αν σας αρέσει αυτό το newsletter, κάντε αυτό που θα κάνατε και με ένα τέλειο πιάτο φαγητό: Mοιραστείτε το με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, πατώντας το “share button” ακριβώς κάτω από το κείμενο.